×
مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۵
هر زمان از خون دل جام شرابی میزنم
در غم شکرلبی بر آتش آبی میزنم
نیستم پروانه تا خود را به هر آتش زنم
ذرهام لاف وفای آفتابی میزنم
غنچهای میبوسم و یادی ز لعلت میکنم
[...]
۹ بیت
