×
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۸
چون قدح کز شراب پر گردد
چشمم از خون ناب پر گردد
ماه نو ساغر، آفتاب می است
ماه نو ز آفتاب پر گردد
بس که سوزد دلم جهان چه عجب
[...]
۷ بیت