×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۹
میگون لبی که مست و خرابم کند کجاست
سرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟
دریادلی که از قدح بی شمار می
فارغ ز فکر روز حسابم کند کجاست؟
عمری است تا ز جسم گرانجان در آتشم
[...]
۹ بیت