با ابر همیشه در عتابش بینم

جویندهٔ نور آفتابش بینم

گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا

چون چشم گشایم اندر آبش بینم

با ابر همیشه در عتابش بینم

جویندهٔ نور آفتابش بینم

گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا

هرگه که طلب کنم در آبش بینم

با ابر همیشه در عتابش بینم

جوینده نور آفتابش بینم

گر مردمک دیده من نیست چرا

هر گه که نظر کنم در آبش بینم

جرعهٔ زهر بود آنچه من آب‌ش بینم

عرق شیشهٔ دل آنچه سرابش بینم

اجلم دیده ز نظاره فرو بسته و من

از پریشان نظری نشئهٔ خوابش بینم

کوثرم جلوه کنان در نظر حیرت و من

[...]