منگر به زمین که خاک و آبت بیند

منگر به فلک که آفتابت بیند

جانم بشود ز غیرت ای جان و جهان

گر زآنکه شبی کسی به خوابت بیند

منگر به زمین، که خاک و آبت بیند

منگر به فلک، که آفتابت بیند

جانم بشود ز غیرت، ای جان و جهان

گر زانکه شبی کسی به خوابت بیند!