تو دادی مرا فر و فرهنگ و رای

تو باشی بهر نیکی‌ای رهنمای

خروش آمد و ناله کرنای

هم از پشت پیلان جرنگ درای

جهان گشت پرسبزه وچارپای

در و دشت گل بود و بام سرای

مگر آنک گفتند خاکست جای

ندانم چه گویم ز دیگر سرای

بدو گفت شاها بدینی گرای

کزو نگسلد یاد‌‌کرد خدای

جهاندیده خاقان بپردخت جای

بیامد برتخت او رهنمای

بداند که شاه جهان کدخدای

بخواند مرا نیز ناپاک رای

اگر مهتران این نبینند رای

چو فرمان بود باز گردم به جای

به کوشش نیاید بزرگی به جای

مگر بخت نیکش بود رهنمای

چنین داد پاسخ که آبادجای

ز داد جهاندار باشد به پای

به خوبی همه بازی آمد به جای

به بخت بلند جهان کدخدای

ز چیزی که خیزد ز قنوج و رای

زده دست و پای آوریده به جای

بیاورد پیغام هندی ز رای

که تا چرخ باشد تو بادی به جای

بسی رای زد موبد پاک‌رای

پژوهید وآورد بازی به جای

وگر شاه وفرزانگان این بجای

نیارند روشن ندارند رای

وزو برتر اسبان جنگی به پای

بدان تاکه آید به بالای رای

چنین داد پاسخ که فرخنده‌رای

چو از پیش او من برفتم ز جای

چو آمد ز ایران به نزدیک رای

برهمن بشادی ورا رهنمای

همان تخت شطرنج و پیغام رای

شنیدیم و پیغامش امد بجای

برهمن فراوان بود پاک‌رای

که این بازی آرد به دانش به جای