شرف تتابع کابرا عن کابر

کالرمح انبوبا علی انبوب

اساد ملحمة فان سکن الوغی

کانوا بدور اسره و منابر

و قلدوا امرکم لله درکم

رحب الذراع بامر الحرب مضطلعا

لا مترفا ان رخاء العیش ساعده

و لا اذا عض مکروه به خشعا

ما زال یحلب در العیش استطره

[...]

حدث یوقره الحجی فکانه

اخذ لو قار من المشیب الکامل

اقل نو الیه لزواره الندی

و اقتل سیفیه لأعدائه الرعب

ای چشمه احسان کرمت یاران را

وای درگه تو قبله جهانداران را

از دوستی تو مر کم آزاران را

عفو تو شفیع شد گنه‌کاران را

ساس البلاد فما یعیث بأرضه

سرحانها متلطّما بطلّی الطّلا

شه چو عادل بود ز قحط منال

عدل سلطان به از فراخی سال

فتی لم یضیّع وجه حزم و لم یبت

یلاحظ اعجاز الأمور تعقّبا

اذا همّ لم یقعد به العجز مقعدا

و ان کفّ لم یذهب به الخرق مذهبا

سنان سینه شرک است و حق ممهد کرد

به حسن تقویت او قواعد اسلام

عقاب اوج سیاست که کرد انصافش

سواد دیده باز آشیان فرخ حمام

ز فر ملکت او خیره خاطر برجیس

[...]

عن المرء لا تسأل و ابصر قرینه

کلّ قرین بالمقارن یقتدی

شاه عادل چو کشتی نوح است

که از او امن و راحت روح است

شاه ظالم چو موج توفان است

که خرابی خانه و جان است

و کلّ یری طرق الشجاعة و الندی

و لکنّ طبع النفس للنفس قائد

و ضعیفة فاذا اصابت فرصة

قتلت کذلک قدرة الضّعفاء

نزدیک منی دست نیارم به تو برد

دردا که در آب تشنه می‌باید مرد

و رجعت مسرورا و جاشی ساکن

و هجعت موفورا و قلبی وادع

پرده نیلی حجاب چشمه خور کرده‌اند

سرمه مشکین شب در چشم اختر کرده‌اند

وه که نقاشان شب بر سقف طاق لاژورد

از بدایع خرده کاری‌های بی‌مر کرده‌اند

بر جبین زهر سمط در ز پروین بسته‌اند

[...]

بطل یخوض الخیل و هی سواهم

خلف الأسنة و هو غیر مدجّج

بالجیش تمتنع السّادات کلّهم

و الجیش بابن ابی الهیجاء یمتنع

لا یعتقی بلد مسراه عن بلد

کالموت لیس له ریّ و لا شبع

اضاف الی التدبیر فضل شجاعه

ولا فضل الا للشجاع المدبر