بیت

زهی مبدعی کو بعلم قدم

برانگیخت نظم وجود از عدم

بیت

شاهان چو قطره او گهر شاهوار بحر

بحری که مشتق است ازو صد هزار بحر

بیت

شاهی که مظهر هنر و گنج حکمت است

بیت القصیده کرم و بحر رحمت است

بیت

آن کز نظم تربیت شاه ولایت

هر جا هنری هست رسانیده بغایت

به پیشش ار بنشینی بشب نشینی تو

چه بیشیش که به بینی به پیش بینی کار

پیشش بنشین به شب‌نشینی

بیشیش ببین به پیش‌بینی

پیشش بنشین به شب‌نشینی

[...]

دمی ناله از داغ هجرت کشم

گهی باده از نوش وصلت چشم

درد دل داد و درد دردم داد

درد او دل در آورد در داد

همه شب حزین برهستمت بفغان چو سگ ز مهستمت

بفغان چو سگ ز مهستمت همه شب حزین برهستمت

سیمتنی لیک رخ چو یاسمنستت

غنچه لبی لیک شکرین دهنستت

صد نگار از نیاز سر بپات می نهند

صد هزار دلنواز جان برات می دهند

مستم نظر از عربده دارد بردین

از عربده دارد سر غوغا بیقین

دارد سر غوغا بدلم آن بت چین

بردین بیقین آن بت چین کرده کمین

بینم کرم دلبر در عین وفا- از دولت شاه

دانم قدم رهبر با صدق و صفا- از همت شاه

دیدم سند سرور احسان و عطا- از رحمت شاه

هستم طلب ساغر پر آب بقا- ازحضرت شاه

هوای گلشن کویت نسیم کشور جانها

گدای خرمن مویت شمیم عنبر سارا

ای در حد خوبی رخت زلف از شکن در حد چین

خونین جگر از بوی تو مشک ختن تا حد چین

ریش کردی دلم ز خنجر آهن

شیر از عشق سر نهاد بدامن

ریش کردی دلم زخنجر آهن

شیر از عشق سر نهاد بدامن

همدم اهل التفات امشب

بشما تافت لاله آمد مه

بسمن تاز زلف سنبل کاشت

مه من شب نموده بیشک چاشت

کاشت سنبل ز زلف تا بسمن

چاشت بیشک نمود شب مه من

مجمر صفت دل من میسوزی از تغافل

مجرم منم اگر چه زلفت کند تطاول

دیده کنم زارتر از من که دید

دیده جزاها همه آه از چه دید

دل اگر شیرست از شمشیر عشقت چون گریخت

خوار غمخوارست چون من آبروی از گریه ریخت