بیت

زهی مبدعی کو بعلم قدم

برانگیخت نظم وجود از عدم

بیت

شاهان چو قطره او گهر شاهوار بحر

بحری که مشتق است ازو صد هزار بحر

بیت

شاهی که مظهر هنر و گنج حکمت است

بیت القصیده کرم و بحر رحمت است

شاهی که گشت دین نبی را رواج بخش

در قهر و لطف تاج ستانست و تاج بخش

بیت

آن کز نظم تربیت شاه ولایت

هر جا هنری هست رسانیده بغایت

ریش کردی دلم ز خنجر آهن

شیر از عشق سر نهاد بدامن

ریش کردی دلم زخنجر آهن

شیر از عشق سر نهاد بدامن

دل اگر شیرست از شمشیر عشقت چون گریخت

خوار غمخوارست چون من آبروی از گریه ریخت

مجمر صفت دل من میسوزی از تغافل

مجرم منم اگر چه زلفت کند تطاول

دیده کنم زارتر از من که دید

دیده جزاها همه آه از چه دید

همدم اهل التفات امشب

بشما تافت لاله آمد مه

ای دزدی آب رز از آن رخ آذر

تن سوخت حریف طربت عاشق سر

پیش همه نقش ملک چین عکس تنت

گلها خشبی لمعه فیضش همسر

هر گه به بینی محمل نشینیش

عالم به بیزی همسر نبینیش

نقش رخ تو شمع محبت چو برفروخت

نقد دو کون عاشق یکرنگ او فروخت

بوی تو آورد باد باده بمستی شتافت

پای تو بوسید دل پایه عشق از تو یافت

بلاغ من که بود در بیان حسن تو راغب

بیان حال نماید که شوق آمده غالب

حاجب گوهر لب تو خاتم خوبی خط تو

ساقی کوثر لب تو سایه طوبی قد تو

خط تو خاتم خوبی شب تو حاجب گوهر

قد تو سایه طوبی لب تو ساقی کوثر

شب تو حاجب گوهر خط تو خاتم خوبی

لب تو ساقی کوثر قد تو سایه طوبی

بسمن تاز زلف سنبل کاشت

مه من شب نموده بیشک چاشت

کاشت سنبل ز زلف تا بسمن

چاشت بیشک نمود شب مه من

صد نگار از نیاز سر بپات می نهند

صد هزار دلنواز جان برات می دهند