دل ز عشق تو خون توان کردن
عقل را سرنگون توان کردن
هرچه جز عشق توست از سردل
تا قیامت برون توان کردن
تا زبونگیری آنکه را خواهی
خویشتن را زبون توان کردن
تا همه خون خوریم در غم تو
هرچه داریم خون توان کردن
گوییم صبر کن چه میگویی
از تو خود صبر چون توان کردن
نظری کن که چون بمردم من
کی کنی پس کنون توان کردن
برامید تو در پی عطار
سفر اندرون توان کردن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل برمیشمارد که در راه عشق معشوق چه کارهایی شدنی است: خون کردن دل، زیر پا نهادن عقل، بیرون راندن هر چه جز عشق از دل و خوار کردن خود. سپس اندرز معشوق به صبر را رد میکند و میگوید جدایی از او را نمیتوان تاب آورد. از او میخواهد پیش از مرگش نگاهی به او بیندازد و در پایان سفر درونی را به امید معشوق ممکن میداند.
هوش مصنوعی: از عشق تو میتوان دل را خون کرد و غرق درد ساخت، و به خاطر آن عقل را واژگون و بیاعتبار کرد.
هوش مصنوعی: هر چیزی جز عشق تو را میتوان از ضمیر و درون دل بیرون راند و تا روز قیامت از آن دور نگه داشت.
هوش مصنوعی: از آنجا که تو هر که را بخواهی خوار و ناتوان میگیری، میتوان خود را پیش تو خوار و ناتوان کرد تا در شمار گرفتاران تو درآییم.
هوش مصنوعی: برای آنکه در غم تو یکسره خون دل بخوریم، میتوان هر چه داریم را به خون بدل کرد و همه را فدای این غم ساخت.
هوش مصنوعی: به من میگویی صبر کن؛ این چه سخنی است؟ دوری از تو و صبر بر نبودنت چگونه ممکن است؟
هوش مصنوعی: اکنون نگاهی به من بینداز؛ وقتی بمیرم دیگر کی نگاه خواهی کرد؟ اکنون است که میتوان چنین کرد.
هوش مصنوعی: به امید تو میتوان در پی عطار رفت و سفر درونی و سلوک باطنی را آغاز کرد. شاعر در این بیت از خود با تخلصش یاد میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.