|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از درد و غم آوارگی خود میگوید و احساس میکند مانند گلی است که بدون تلاش در دامنش پاره میشود. از همنشینش میخواهد که به جای فکر کردن به چارهای برای او، بیشتر از مشکلاتش نگوید، چون ممکن است غمش بیشتر شود. او همچنین به آسمان (گردون) اشاره میکند و میگوید اگر میدانست که او آدمی برای سفر کردن نیست، زندگیاش را مثل آسیا نمیکرد و به او آوارگی نمیداد.
هوش مصنوعی: به خاطر مشکلات و سختیهایی که از این چمن دارم، همچون گلی که در دامنم ریخته، غم و دردهای آوارگیام به سادگی نمایان میشود.
هوش مصنوعی: ای دوست، برای خدا، از فکر چارهام بگذر. من میترسم که این بیچارگی من بیشتر شود.
هوش مصنوعی: اگر آسمان بداند که من مردی هستم که در خانه نمیتوانم بمانم و همواره در سفرم، مرا مانند آسیا که همواره در حرکت است، رها میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درمان درد عاشقی پرسیدم از صاحبدلی
گفتا که چاره عشق را، صبر است یا آوارگی
چون خاک بودم بر درت، عمری ملازم آن زمان
منزل به منزب میروم، چون ماه در سیارگی
بی من تو خود با دیگران، مینوشی و عشرت کنی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.