|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و دردناک خود ناشی از گریه و دوری از معشوق سخن میگوید. او به dryness و خشکی روحی و جسمی خود اشاره میکند و میگوید که چشمانش همیشه تر و پر از اشک است. همچنین اشاره میکند که هرچه بیشتر به یاد معشوقش میافتد، بیشتر احساس خشکی و خمودگی میکند. در نهایت، از حیرت و ناآرامی چشمانش سخن میگوید که به رغم سیال بودن احساساتش، خود را در وضعیتی خشک و سرد مییابد. در کل، شعر به تصویر کشیدن تنهایی و غم ناشی از فاصله از معشوق پرداخته است.
هوش مصنوعی: در فضای غم و اندوه من، هیچگاه آب خشک نمیشود. چشمان من چگونه میتوانند خشک بمانند در حالی که مانند دریاچهای در چرخش هستند؟
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و شادابی لبت، گلها از هم سبزتر و شادابتر شدند و مانند گلی که در شب میدرخشد، لذتبخش و دلانگیز به نظر میرسند.
هوش مصنوعی: احساس درد و ناراحتی عمیقی داشتم و به خاطر دوری از آن معشوق زیبا، به تدریج تنم مثل دانههای عناب خشک شد.
هوش مصنوعی: چشم من به دلیل بیقراری و سردرگمیام، به گونهای راکد و بیحرکت تبدیل شد که انگار در حالیکه باید جریانی داشته باشد، به حالت خشکی درآمده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.