|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی اشاره به احساسات شیرین و تلخ عشق دارد. شاعر از شادی و لذت ناشی از خندیدن معشوق و بوسههای او سخن میگوید که در کنار شکر و نمک، نماد شیرینی و تلخی زندگی است. زمانی که معشوق لبخند میزند یا میبوسد، این احساسات متناقض به طرز زیبا و عمیقی توصیف میشود.
هوش مصنوعی: از خندهات، مانند باران شیرینی و تلخی پاشیده میشود. لبخند تو شیرین است، اما در عین حال، طعم تلخی هم دارد که از لبهای دزدین تو گرفته شده است.
هوش مصنوعی: در مکانی که خوشحالی را تجربه میکنم و بر روی بالش نرم و لطیف خود دراز کشیدهام، چهره درخشان و زیبا تو در ذهنم نقش بسته است. در اینجا، از یک سو شیرینی و لذت وجود دارد و از سوی دیگر تلخی و غم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.