شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهی
لرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی
آمد ز برف مانده بر طُرّه شانهٔ عاج
ماه است و هرگزش نیست پروای بی‌کلاهی
افسون چشم آبی در سایه‌روشنِ شب
با عشوه موج می‌زد چون چشمه در سیاهی
زان چشمِ آهوانه اشکم هنوز حلقه است
کی در نگاه آهوست آن حُجب و بی‌گناهی
سروم سرِ نوازش در پیش و من به حیرت
کز بخت سرکشم چیست این پایه سر به راهی
رفتیم رو به کاخ آمال و آرزوها
آنجا که چرخ بوسد ایوان بارگاهی
دالانی از بهشتم بخشید و دلبخواهم
آری بهشت دیدم دالان دلبخواهی
دردانه‌ام به دامن غلتید و اشکم از شوق
لرزید چون ستاره کز باد صبحگاهی
آه از شب جدایی کز تاب اشک حرمان
جانم به شعله می‌سوخت چون شمع در تباهی
یاقوت سرخ بودم بر قاف عشق و همت
آوخ که زهر هجرم بخشید رنگ کاهی
بیداد غمزه‌اش را پشت لب و بناگوش
آورده خط به مهر دیوان دادخواهی
کز لطف گاه‌گاهم طالع خجسته دارد
پیوسته باد یارب این لطف گاه‌گاهی
چون شهد شرم و شوقش می‌خواستم مکیدن
مهر عقیق لب داد بر عصمتش گواهی
ناگه جمال توحید وانگه چراغ توفیق
الواح دیده شستند اشباح اشتباهی
افسون عشق باد و انفاس عشقبازان
باقی هر آنچه دیدیم افسانه بود و واهی
عکس جمال وحدت در خود به چشم من بین
آیینه‌ام لطیف است ای جلوهٔ الهی
ماییم و شهریارا اقلیم عشق آری
مرغان قاف دانند آیین پادشاهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر "دالان بهشت" با حال‌وهوایی عاشقانه و عرفانی، به توصیف زیبایی‌های معشوق و تاثیری که بر شاعر می‌گذارد، می‌پردازد. شاعر از جلوه‌های چشمان معشوق و دلکشیش سخن می‌گوید که مانند بهشت در دلش نقش بسته است. او با شور و شوق به دنیای آرزوهای خود می‌رسد و حس جدایی و اندوه را احساس می‌کند. در این میان، عشق به معشوق به عنوان منبع الهام و نورانی برای شاعر نمایان می‌شود و در نهایت، او به اتحاد با عشق و مفهوم الهی آن می‌رسد. شاعر در پایان از زیبایی‌های عشق و موجودیت خود در این عالم سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: شاهد (معشوق) شاد و مست مانند شمع صبحگاهی است که در حال لرزش و نرمی به نظر می‌رسد، همچنین حسی مانند ماهی دارد که در آب به آرامی حرکت می‌کند.
هوش مصنوعی: برف‌هایی که بر روی موهای زیبا و درخشان ماه نشسته، نشان‌دهندهٔ زیبایی و ظرافت اوست و او هرگز نگران بی‌کلاهی یا بی‌پروایی نیست.
هوش مصنوعی: چشم آبی محبوب در روشنایی کم شب، با ناز و کرشمه مانند چشمهای بود که در تاریکی می‌جوشید.
هوش مصنوعی: چشمهای معصوم و زیبا مانند چشمهای آهوان، اشک‌های من را به حلقه‌ای تبدیل کرده است. همچنان که در نگاهی با زیبایی و معصومیتی خاص روبرو می‌شوم، به یاد می‌آورم که چگونه آن حیا و بی‌گناهی در نگاه آهوها است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به حالتی از شگفتی اشاره می‌کند که در آن سر (سرِ نوازش) در مقابل او قرار دارد و او نمی‌داند که این خوشبختی و سرنوشت خوب از کجا آمده است. او به نوعی در حیرت است که این خوشبختی یا سرنوشت خوب چه پایه و زمینه‌ای دارد.
هوش مصنوعی: به سمت کاخی رفتیم که سرشار از آرزوها و خواسته‌هاست؛ جایی که ستاره‌ها و celestial bodies در فضایی کم‌نظیر به احترام ایوان آن مکان فرود می‌آیند.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از تجربه‌ای خوشایند و دلپذیر در بهشت سخن می‌گوید که در آن دالانی به او داده شده و می‌گوید که بهشت را در دالانی که دلش خواسته، دیده است. در واقع، این تصویر نشان‌دهندهٔ خوشبختی و آرزوی شاعر برای رسیدن به عشق و زیبایی است.
هوش مصنوعی: دردانهٔ محبوبم به دامنم افتاد و از شادی اشکم به لرزه درآمد، مانند ستاره‌ای که در اثر وزش نسیم صبحگاهی می‌لرزد.
هوش مصنوعی: از درد و رنج جدایی در دل شب، آه می‌کشم؛ اشک‌های حسرت مانند آتش، جانم را می‌سوزاند و حالتی مانند شمعی که در حال سوختن است به من داده است.
هوش مصنوعی: من مانند یاقوت سرخ در قله عشق و اراده بودم، اما افسوس که زهر جدایی باعث شده رنگ و حالتم به کاهی و بی‌رنگ تغییر یابد.
هوش مصنوعی: غمزهٔ عیبی که او دارد را به گونه‌ای نشان داده است که گویی آن عیب را خطی بر لب و گوشش ثبت کرده‌اند که در آنجا به عنوان گواهی بر ادعای عشقش وجود دارد.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات به لطف خدا، بخت من خوب و خوش یمن می‌شود. خدایا! همواره این لطف و خوشبختی را برای من پایدار و مستمر نگه‌دار.
هوش مصنوعی: من در تلاش بودم که زیبایی و لذت عشق را مانند شهدی شیرین و دلپذیر بچشم و در این مسیر، لب‌های عقیق مانند او گواهی بر پاکی و معصومیتش بود.
هوش مصنوعی: ناگهان زیبایی خداوندی و پس از آن، چراغ موفقت باعث شد تا صفحۀ دیدگان شستشو شود و تصویرهای نادرست و اشتباه از بین برود.
هوش مصنوعی: عشق حقیقی و جذبه‌های عاشقانه مانند نسیم و هوای لطیف هستند، و هر چیزی که تا به حال دیده‌ایم، صرفاً داستان‌ها و خیالاتی بی‌اساس و مجازی بوده‌اند.
هوش مصنوعی: من در خود تصویری از زیبایی و یگانگی خداوند می‌بینم که در این آینه که بسیار لطیف و زیباست، جلوه‌اش نمایان شده است.
هوش مصنوعی: ما و شهریار (شاعر بزرگ) در سرزمین عشق زندگی می‌کنیم، و پرندگان قاف (نماد عاشقانی که به عرفان رسیده‌اند) راز و روش زندگی پادشاهی را می‌دانند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی
در فکرت تو پنهان صد حکمت الهی
کلک تو بارک الله بر ملک و دین گشاده
صد چشمه آب حیوان از قطرهٔ سیاهی
بر اهرمن نتابد انوار اسم اعظم
[...]
در طلعت تو پیدا انوار پادشاهی
در غیبت تو پنهان صد حکمت الهی
حافظ که خوب گفته‌ست این هشت بیت اینجا
مانا که آمدست آن در وصف تو کماهی
«کلک تو بارک اللّه بر ملک دین گشاده
[...]
ای آستان قدرت لب‌ریز پادشاهی
ذات تو فرد اول از قدرت الهی
با سر لوح محفوظ هر سینه آشنا نیست
غیر از خدا که داند ذات تو را گواهی
نام بلند قدرت مشکل‌گشای دل‌هاست
[...]
در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی
جز عاشقان نیابند این نکته را کماهی
گر ابر، تیر بارد شوریده سر نخارد
کاندیشه کس ندارد از رحمت الهی
پای از طلب کشیدن آئین عاشقی نیست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.