اگر خورشید و مه نبود برین گردون مینایی
تو از رو پرده برگیر و همی کن عالم آرایی
سزای وصف روی تو سخن در طبع کس ناید
که در تو خیره می ماند چو من چشم تماشایی
میان جمع مه رویان همچون شب سیه مویان
تو با این روی چون خورشید همچون روز پیدایی
ترا لیلی نشاید گفت لیکن عاقل از عشقت
عجب نبود که چون مجنون برآرد سر بشیدایی
منم از عشق روی تو مقیم خاک کوی تو
مگس از بهر شیرینیست در دکان حلوایی
اگر در روز وصل تو نباشم جمع با یاران
من و آه سحرگاه و شب هجران و تنهایی
مرا با غیر خود هرگز مکن نسبت مدان مایل
مسلمان چون کند نسبت مسیحا را بترسایی
میان صبر و عشق ای جان نزاعست از برای دل
که اندر دل نمی گنجد غم عشق و شکیبایی
حرم بر عاشقان تنگست از یاران غار تو
چو سگ بیرون در خسبم من مسکین ز بی جایی
عزیز مصر اگر ما را ملامت گر بود شاید
تو حسن یوسفی داری و من مهر زلیخایی
ز جان بازان این میدان کسی همدست من نبود
که من در راه عشق تو بسر رفتم ز بی پایی
چو سعدی سیف فرغانی به وصف پسته تنگت
چو طوطی گر سخن گوید کند زآن لب شکرخایی
چو جنت دایم اندر وی همه رحمت فراز آید
«تو از هر در که باز آیی بدین خوبی و زیبایی »



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه در ستایش زیبایی معشوق است که چهرهاش جای خورشید و ماه را میگیرد و در میان زیبارویان چون روز آشکار است. شاعر خود را مجنون، زلیخا و سگِ بیرون درِ معشوق میخواند و از کشمکش صبر و عشق و تنهایی شبهای هجران میگوید. در پایان با یاد سعدی، سخن خود را در وصف لب معشوق شیرین میشمارد و با تضمین مصراعی از سعدی غزل را به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: اگر روزی خورشید و ماه در این آسمان آبیرنگ نباشند، تو کافی است پرده از چهره برداری تا جهان را روشن و آراسته کنی.
هوش مصنوعی: در ذهن و طبع هیچکس سخنی که شایستهٔ وصف چهرهٔ تو باشد پیدا نمیشود، زیرا هر تماشاگری مانند من در زیبایی تو حیران و خیره میماند.
هوش مصنوعی: در میان جمع زیبارویانِ سیاهموی که همچون شباند، تو با چهرهٔ خورشیدگونهات مانند روز آشکار و متمایزی.
هوش مصنوعی: تو را نمیتوان لیلی نامید، چون از او برتری؛ اما عجیب نیست اگر انسان عاقل از عشق تو مانند مجنون دیوانه و شیدا شود.
هوش مصنوعی: من از عشق چهرهٔ تو بر خاک کوی تو ماندگار شدهام، همانگونه که مگس به خاطر شیرینی در دکان حلوافروش میماند.
هوش مصنوعی: اگر در روز وصال تو در جمع یاران نباشم، سهم من فقط آه سحرگاهی و شب جدایی و تنهایی است.
هوش مصنوعی: هرگز مرا با کسی جز خودت مربوط مدان و مپندار که به دیگری دل بستهام؛ همانطور که مسلمان مسیح را به ترسایی و پیروان کلیسا نسبت نمیدهد و او را از آنان جدا میداند.
هوش مصنوعی: ای جان، میان صبر و عشق بر سر تصاحب دل نزاع است، زیرا غم عشق و شکیبایی هر دو با هم در دل جا نمیگیرند.
هوش مصنوعی: حریم تو از یاران نزدیک و همدمانت چنان پر است که جا بر عاشقان تنگ شده، و من بیچاره از بیجایی مانند سگ بیرون در میخوابم.
هوش مصنوعی: اگر عزیز مصر ما را سرزنش کند رواست، زیرا تو زیبایی یوسف را داری و من عشق زلیخا را.
هوش مصنوعی: از میان جانبازان این میدان عشق کسی همپای من نبود، چون من در راه عشق تو وقتی پایی برای رفتن نماندم، با سر رفتم.
هوش مصنوعی: اگر سیف فرغانی هم مانند سعدی در وصف دهان کوچک پستهمانند تو سخن بگوید، مانند طوطی از آن لب شکر میخاید و سخنش شیرین میشود.
هوش مصنوعی: تو مانند بهشتی که همیشه رحمت از آن فرود میآید؛ از هر دری که بازآیی با این همه خوبی و زیبایی خوشآمدی. مصراع دوم تضمینی از سعدی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی
دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی
همین شعر » بیت ۱۳
چو جنت دایم اندر وی همه رحمت فراز آید
«تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی»
بهار آمد من و هر روز نو باغی و نو جایی
به گشتن هر زمان عزمی به بودن هر زمان رایی
قدح پر باده رنگین به دست باده پیمایی
چو مرغ از گل به گل هر ساعتی دیگر تماشایی
نگاری با من و رویی نه رویی بلکه دیبایی
[...]
شبی تاری چو بیساحل دمان پر قیر دریائی
فلک چون پر ز نسرین برگ نیل اندوده صحرائی
نشیب و توده و بالا همه خاموش و بیجنبش
چو قومی هر یکی مدهوش و درمانده به سودائی
زمانه رخ به قطران شسته وز رفتن برآسوده
[...]
ایا بی حد و مانندی که بی مثلی و همتایی
تو آن بی مثل و بی شبهی که دور از دانش مایی
ز وهمی کز خرد خیزد تو زان وهم و خرد در وی
ز رایی کز هوا خیزد تو دور از چشم آن رایی
پشیمانست دل زیرا که تو اسرارها دانی
[...]
خرد را دوش میگفتم که ای اکسیر دانایی
همت بیمغز هشیاری همت بیدیده بینایی
چه گویی در وجود آن کیست کو شایستگی دارد
که تو با آب روی خویش خاک پای او شایی
کسی کاندر جهان بیهیچ استکمال از غیری
[...]
زهی اخلاق تو محمود همچون عقل و دانائی
زهی ایام تو مشکور همچون عهد برنائی
امام شرق رکن الدینکه سوی حضرتت دایم
خطاب انجم و چرخست مولانا و مولائی
اضافت با کف رادت ز گیتی گنج پردازی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.