عاشقم بر تو و بر صورت جان پرور تو
من ازین معنی کردم دل و جان در سر تو
همچو بازان نخورم گوشت ز دست شاهان
استخوان می طلبم همچو سگان از در تو
ای علم کرده ز خورشید سپاه حسنت
مه استاره حشم یک نفر از لشکر تو
دل اشکسته که چون پسته گشادست دهان
قوت جان می طلبد از لب چون شکر تو
تا بمعنی نظرم بر خط و رویت افتاد
عاشقم بر قلم قدرت صورت گر تو
گردنم کز پی پای تو کشد بار سری
طوق دارد ببقای ابد از خنجر تو
پرده بردار که از پشت زمین هر ذره
آفتابی شود از روی ضیاگستر تو
بر ز آغوش و بر تو بخورم گر یکشب
بخت بیدار بخواباندم اندر بر تو
ترک خرگاه جهانی و برآرد شب و روز
مه و خورشید سر از خیمه چون چادر تو
حسن کو جلوه خود میکند اندر مه و خور
هر نفس صورت او جان خوهد از پیکر تو
گر بدانم که دلت را بسماعست نشاط
از رگ جان کنم ابریشم خنیاگر تو
سیف فرغانی پندار که شعر تو زرست
گر ببازار رود هیچ نیارد زر تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل دل و جان را فدای معشوق میکند و خواری بر درگاه او را از نواخت شاهان برتر میشمارد. زیبایی معشوق را چنان بزرگ میداند که خورشید پرچم و ماه سرباز لشکر اوست و هر ذره از روی او خورشید میشود؛ و از دیدن چهرهٔ او به عشق آفریدگارش میرسد. کشته شدن به دست او را زندگی جاوید میداند و حاضر است از رگ جانش تار ساز او را بسازد. در پایان با فروتنی شعر خود را، حتی اگر زر باشد، بیبها میخواند.
هوش مصنوعی: عاشق تو و چهرهٔ جانبخش تو هستم و به همین سبب دل و جانم را فدای تو کردهام.
هوش مصنوعی: مانند بازهای شکاری از دست پادشاهان گوشت نمیخورم، بلکه مانند سگ بر درگاه تو به استخوانی قانعم. یعنی خواری بر در تو را از عزت در خدمت شاهان بهتر میدانم.
هوش مصنوعی: ای کسی که سپاه زیباییات خورشید را پرچم خود کرده است، ماه با همهٔ خیل ستارگانش تنها یک سرباز از لشکر توست.
هوش مصنوعی: دل شکستهام که مانند پستهٔ خندان دهان گشوده، روزی و نیروی جان را از لب شیرین چون شکر تو میخواهد.
هوش مصنوعی: از وقتی که با چشم حقیقتبین به خط و چهرهٔ تو نگریستم، عاشق قلم قدرت آن نقاشی شدم که تو را آفرید. یعنی زیبایی تو مرا به آفریدگار رساند.
هوش مصنوعی: گردنم که سر را برای افکندن در پای تو بر دوش میکشد، از زخم خنجر تو طوقی از زندگی جاوید یافته است؛ کشته شدن به دست تو مایهٔ بقای ابدی است.
هوش مصنوعی: نقاب از چهره بردار تا از روشنی روی تو هر ذرهای بر روی زمین خورشیدی شود.
هوش مصنوعی: اگر بخت بیدار یک شب مرا در کنار تو بخواباند، از آغوش و سینهٔ تو کام دل میگیرم.
هوش مصنوعی: تو زیبارویِ ترکِ سراپردهٔ جهانی و ماه و خورشید شب و روز از خیمهای که همچون چادر توست سر بیرون میآورند؛ یعنی ماه و خورشید جلوهای از پوشش و پردهٔ تو هستند.
هوش مصنوعی: زیبایی که در ماه و خورشید خود را جلوه میدهد، هر لحظه جان و حیات چهرهٔ خود را از وجود تو میطلبد؛ یعنی سرچشمهٔ همهٔ زیباییها تویی.
هوش مصنوعی: اگر بدانم که دلت از سماع و موسیقی شاد میشود، از رگ جانم برای سازِ نوازندهٔ تو تار ابریشمی میسازم.
هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، گیرم که شعرت زر باشد؛ اگر آن را به بازار ببری، این زرِ تو هیچ ارزشی پیدا نمیکند. شاعر با فروتنی شعر خود را در برابر معشوق یا در بازار دنیا بیبها میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خنده گریند همی لافزنان بر در تو
گریه خندند همی سوختگان در بر تو
دل آن روح گسسته که ندارد دل تو
سر آن حور بریده که ندارد سر تو
گاه دشنام زدن طاقچهٔ گوش مرا
[...]
قدر ارباب وفا نیست بخاک در تو
بیوفایی و وفا قدر ندارد بر تو
گر ز ما جان طلبی از تو نداریم دریغ
جان و سر هر دو فشانیم بخاک در تو
درد می گرچه بزهر غم ما تریاک است
[...]
نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو
که به دل بردن ما بست کمر شکر تو
دل دو نیم است ز لعل لب جان پرور تو
بازمانده است دهان صدف از گوهر تو
می چکد بس که می از لعل می آلود ترا
[...]
تیغ بیداد که بشکافته از هم سر تو
سرخ از خون سرت کرده رخ انور تو
پاره پاره که نموده است ز کین، پیکر تو
داغ مرگت که نهاده به دل مادر تو
شمیر نیلی کند که از ظلم رخ دختر تو
کودک مضطر تو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.