بخت من از تست شور ای بت شیرین دهن
تنگ شکر برگشا تلخ مکن کام من
ای لب لعل ترا تنگ شکر بار گیر
وی سر زلف ترا مشک ختن در شکن
گر تو ببزم طرب جام بری پیش لب
باده بنوشی برطل نقل بریزی بمن
بر اثر تلخ می مست ترش روی را
جرعه شیرین دهد پسته شور از دهن
دست تو چون تاب داد زلف رسن پیچ را
بر دل تنگم فتاد بار غمت زآن رسن
فاخته گر در چمن ذکر تو گوید بصوت
شاخ شود پای کوب برگ شود دست زن
سرو درآید برقص نعره زند عندلیب
غنچه کند جیب چاک گل بدرد پیرهن
بلبل عاشق شود همچو زلیخا بصدق
یوسف گل را که یافت شاهی مصر چمن
سیف اگر بشنود این غزل اندر سماع
گر بود از شوق تو مرده بدرد کفن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه است که شاعر در آن از معشوقِ شیریندهان کامِ شیرین میخواهد و با مزههای شور و تلخ و ترش و شیرین بازی میکند. سپس از اثرِ زلفِ معشوق بر دلِ تنگِ عاشق میگوید و نشان میدهد که یادِ او چگونه سرو و بلبل و غنچه و گل را به رقص و جامهدریدن وامیدارد. در بیتِ پایانی، شاعر میگوید این غزل در سماع چنان شوقی برمیانگیزد که اگر خودِ او مرده هم باشد، از شوقِ معشوق کفن میدرد.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ زیبای شیریندهان، بختِ من به خاطر تو شور و ناگوار شده است. بارِ شکرِ لبت را بگشا و کامِ مرا تلخ مکن؛ یعنی با سخن یا بوسهای شیرین مرا شادکام کن.
هوش مصنوعی: ای کسی که بارهای شکر از لبِ سرخ و لعلگونت بار برمیدارند و مشکِ ختن در پیچ و شکنِ زلفت جای دارد؛ یعنی لبت سرچشمهٔ شیرینی است و زلفت خوشبو.
هوش مصنوعی: اگر در بزمِ شادی جام را به لب ببری، باده را با پیمانهٔ بزرگ مینوشی و نُقل (شیرینیِ همراهِ شراب) را بر سرِ من میریزی؛ یعنی از شیرینیِ لبت به من هم بهرهای میرسد.
هوش مصنوعی: در پیِ شرابِ تلخ، دهانِ کوچک و نمکینِ تو که چون پستهٔ شور است، به مستِ ترشرو جرعهای شیرین میبخشد. شاعر با مزههای تلخ و ترش و شیرین و شور بازی کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی دستت زلفِ پیچدرپیچِ رسنمانندت را تاب داد، از آن رسن بارِ غمت بر دلِ تنگِ من افتاد.
هوش مصنوعی: اگر فاخته در باغ با آواز نامِ تو را یاد کند، شاخهها به پایکوبی و برگها به دستزدن درمیآیند؛ یعنی یادِ تو همهٔ طبیعت را به وجد میآورد.
هوش مصنوعی: از شنیدنِ یادِ تو سرو به رقص درمیآید، بلبل فریاد برمیآورد، غنچه گریبان چاک میکند و گل پیراهنش را میدرد؛ شکفتنِ گل و غنچه به جامهدریدنِ اهلِ سماع تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: بلبل، مانندِ زلیخا، با صدق عاشقِ گلِ یوسفمانند میشود؛ گلی که چون یوسف به پادشاهیِ مصرِ باغ رسیده است.
هوش مصنوعی: اگر سیف این غزل را در مجلسِ سماع بشنود، حتی اگر مرده باشد، از شوقِ تو کفنش را پاره میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر که صبوحی کند با دل خرم بود
با دو لب مشکبوی، با دو رخ حور عین
آمد عید شریف فرخ و فرخنده باد
فیه کلوا و اشربوا یا ایها الصائمون
پیش پریشان مکن از پی آشوب من
زلف گره بر گره جعد شکن بر شکن
ای ز رخت برده نور فر کلاه سپهر
وی ز لبت برده آب رنگ عقیق یمن
از لب تو شرم داشت مایهٔ مل در قدح
[...]
برسر کویت بسی کشته و مرده ولی
کشته نیابد قصاص مرده نیابد کفن
قالواخراسان اخرجت رشأ
لیس له فی جماله
فقلت لاتنکروامحاسنه
فمطلع الشمس من
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.