گنجور

غزل شمارهٔ ۳

 
سلمان ساوجی
سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات
 

ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را

مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را

ز وجود خود ملولم قدحی بیار ساقی

برهان مرا زمانی ز خودی خود خدا را

بخدا که خون رز را به دو عالم ار فروشیم

بخریم هر دو عالم بدهیم خون بهارا

پسرا ز ره ببردی به نوای نی دل من

به سرت که بار دیگر بسرا همین نوا را

من از آن نیم که چون نی اگرم زنی بنالم

که نوازشی است هر دم زدن تو بینوا را

دل من به یارب آمد ز شکنج بند زلفت

مشکن که در دل شب اثری بود دعا را

طرف عذار گلگون ز نقاب زلف مشکین

بنمای تا ملامت نکنند مبتلا را

همه شب خیال رویت گذرد به چشم سلمان

که خیال دوست داند شب تیره آشنا را

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ساوه‌سرا | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

حسین علیزاده » باده توئی » سماع

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

نیما ودایع نوشته:

در بیت اول ” می رند بینوا ” صحیح می باشد.

مهدی نوشته:

دربیت دوم ” ز خودی خود ملولم ” صحیح تر است

آصف نوشته:

مصرع اول بیت سوم احتمالا “ار فروشی” درست است.

آبان دخت نوشته:

مصرع: به خدا که خون رز را به دو عالم ار فروشیم به نظر اشتباه میاد و معنی اون با مصرع بعد در تضاد هست.
گمان میکنم “فروشند” صحیح تر از “فروشیم” هست.
اگر خون رز را به بهای دو عالم بفروشند، هر دو عالم را میخریم و بهایش را میدهیم.

آبان دخت نوشته:

البته با خواندن نظر جناب آصف حرف ایشان را تایید میکنم.
چون شعر مخاطب دوم شخص حاضر دارد و فروشی صحیح است.

کانال رسمی گنجور در تلگرام