ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را
مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را
ز وجود خود ملولم قدحی بیار ساقی
بِرَهان مرا زمانی ز خودیِ خود، خدا را
به خدا که خون رَز را به دو عالم ار فروشیم
بخریم هر دو عالم بدهیم خون بها را
پسرا! ز ره ببردی به نوای نی دل من
به سرت که بار دیگر بسرا همین نوا را
من از آن نیَم که چون نی اگرم زنی بنالم
که نوازشی است هر دم زدن تو بینوا را
دل من به یارب آمد ز شکنج بند زلفت
مشکن که در دل شب اثری بود دعا را
طرف عذار گلگون ز نقاب زلف مشکین
بنمای تا ملامت نکنند مبتلا را
همه شب خیال رویت گذرد به چشم سلمان
که خیال دوست داند شب تیره آشنا را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی رند و بیچیز از ساقی شراب میخواهد تا از خمار و از خودیِ خود رها شود و شراب را از دو جهان گرانبهاتر میشمارد. سپس از نوازنده میخواهد همان نوای دلربا را دوباره بنوازد و میگوید که ستم یار برای او نوازش است. در پایان از گرفتاری دل در زلف یار مینالد، دیدن رخسارش را میطلبد و میگوید خیال یار همهٔ شب در چشم سلمان حاضر است.
هوش مصنوعی: از شراب شیرین لب سرخ و لعلگونت به من رند بیچیز یاری برسان، چون چشم مست تو ما را از خمار و سردرد مستی کشت. شاعر لب یار را به شرابی تشبیه کرده که درمان خمار است.
هوش مصنوعی: از هستی خود به تنگ آمدهام. ای ساقی، جامی بیاور و تو را به خدا، مرا لحظهای از خودپرستی و خودآگاهیام رها کن.
هوش مصنوعی: به خدا سوگند، شراب (خون انگور) آنقدر ارزشمند است که اگر آن را به بهای دو جهان بفروشیم، گویی دو جهان را فقط خونبهای آن گرفتهایم. یعنی دو جهان در برابر شراب بهایی ناچیز است.
هوش مصنوعی: ای پسر نوازنده، با نوای نی دلم را از راه بردی و شیفته کردی. تو را به جانت سوگند، یک بار دیگر همین آهنگ را بخوان و بنواز.
هوش مصنوعی: من مانند نی نیستم که اگر بر من بزنی (یا مرا بنوازی) ناله کنم، زیرا هر ضربهٔ تو برای من بینوا نوازش و لطف است. «زدن» و «نوا» با دو معنای نواختن ساز و ضربه زدن به کار رفتهاند.
هوش مصنوعی: دلم که در پیچ و بند زلف تو گرفتار است، به «یارب» گفتن و ناله افتاده است. دلم را مشکن، زیرا دعا در دل شب اثر دارد. زلف سیاه یار به شب تشبیه شده و دل گرفتار در آن، در «دل شب» است.
هوش مصنوعی: گوشهای از رخسار گلگونت را از زیر نقاب زلف سیاه و خوشبویت نشان بده تا مردم با دیدن آن، عاشق گرفتار را سرزنش نکنند.
هوش مصنوعی: سراسر شب، خیال روی تو از برابر چشم سلمان میگذرد، زیرا خیال دوست در شب تاریک هم آشنا را میشناسد و راه او را گم نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بروید ای حریفان بِکِشید یار ما را
به من آورید آخر صنم گریزپا را
به ترانههای شیرین به بهانههای زرین
بکشید سوی خانه مهِ خوبِ خوشلقا را
وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم
[...]
چو به ترک تاز بردی دل مستمند ما را
به کمینه بندهٔ خود به از این نگر خدا را
اگر از سر عنایت به چو من نیاز مندی
نظری کنی به رحمت چه زیان کند شما را
وگرت به خواب بینم نکنم دگر شکایت
[...]
چه رها کنی به شوخی سر زلف دلربا را
که ازو بهم برآری همه وقت حلقه ها را
به دوصد ادب برآن در چو خطاست برگذشتن
حرکات نامناسب ز چه رو بود صبا را
نشود ز گرد فتنه سر کوی دوست خالی
[...]
به ملازمان سلطان که رساند این دعا را؟
که به شُکرِ پادشاهی ز نظر مران گدا را
ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم
مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را
مژهٔ سیاهت ار کرد به خون ما اشارت
[...]
شه من بدرد عشقت بنواز جان ما را
که دلم ز درد یابد همه راحت و دوا را
چو جمال خود نمائی نظرم بخویش نبود
چو مه تمام بینم چه نظر کنم سها را
بکمال عشقبازان نرسند خودپرستان
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.