زلیخا چو گشت از می عشق مست
به دامان یوسف در آویخت دست
چنان دیو شهوت رضا داده بود
که چون گرگ در یوسف افتاده بود
بتی داشت بانوی مصر از رخام
بر او معتکف بامدادان و شام
در آن لحظه رویش بپوشید و سر
مبادا که زشت آیدش در نظر
غم آلوده یوسف به کنجی نشست
به سر بر ز نفس ستمکاره دست
زلیخا دو دستش ببوسید و پای
که ای سست پیمان سرکش درآی
به سندان دلی روی در هم مکش
به تندی پریشان مکن وقت خوش
روان گشتش از دیده بر چهره جوی
که برگرد و ناپاکی از من مجوی
تو در روی سنگی شدی شرمناک
مرا شرم باد از خداوند پاک
چه سود از پشیمانی آید به کف
چو سرمایهٔ عمر کردی تلف؟
شراب از پی سرخ رویی خورند
وز او عاقبت زردرویی برند
به عذرآوری خواهش امروز کن
که فردا نماند مجال سخن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این حکایت ماجرای کامخواهی زلیخا از یوسف را بازگو میکند: زلیخا روی بت مرمرین خود را میپوشاند تا شاهد کارش نباشد و با التماس یوسف را به خود میخواند. یوسف گریان پاسخ میدهد که اگر تو از بتی سنگی شرم داری، من باید از خدای بینا شرم کنم. سعدی در پایان نتیجه میگیرد که پشیمانی پس از تباه کردن عمر سودی ندارد و باید امروز توبه کرد، پیش از آنکه در قیامت فرصت عذرخواهی از دست برود.
هوش مصنوعی: زلیخا وقتی از شراب عشق مست و بیخود شد، دست به دامن یوسف زد و به او چسبید.
هوش مصنوعی: دیو شهوت چنان او را تسلیم خود کرده بود که مانند گرگ به یوسف حملهور شده بود.
هوش مصنوعی: بانوی مصر بتی از سنگ مرمر داشت و صبح و شام در برابرش به عبادت و اعتکاف مینشست.
هوش مصنوعی: در آن لحظه سر و روی آن بت را پوشاند تا مبادا کار زشت او را ببیند و در نظرش ناپسند بیاید.
هوش مصنوعی: یوسف اندوهگین در گوشهای نشست و از دست نفس ستمگر دست بر سر میزد.
هوش مصنوعی: زلیخا دست و پای یوسف را بوسید و گفت: ای بیوفای سرکش، پیش بیا و تسلیم شو.
هوش مصنوعی: ای سنگدل، چهره درهم مکش و با تندی و سرسختی این لحظهٔ خوش را بر هم مزن.
هوش مصنوعی: اشک از چشم یوسف بر چهرهاش روان شد و گفت: برگرد و از من کار ناپاک مخواه.
هوش مصنوعی: تو از روی یک بت سنگی شرم کردی؛ من سزاوارترم که از خداوند پاک که همه چیز را میبیند شرم کنم.
هوش مصنوعی: سعدی نتیجه میگیرد: وقتی سرمایهٔ عمر را تباه کردی، پشیمانی چه سودی به دست میدهد؟
هوش مصنوعی: مردم شراب را برای سرخرویی و شادابی مینوشند، اما سرانجام از آن شرمساری و زردرویی نصیبشان میشود؛ یعنی لذت گناه در پایان رسوایی میآورد.
هوش مصنوعی: امروز با عذرخواهی و توبه از خدا آمرزش بخواه، زیرا فردا در قیامت فرصت سخن گفتن نخواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.