تا به کی این بستن و بگسیختن؟
سیر نگشتی تو ز خون ریختن؟
چیست چنین مست شدن وانگهی
با من بیچاره بر آویختن؟
بر لب بدخواه زدن آب وصل
وز تن من گرد بر انگیختن؟
سیم تنا، خوش عملی نیست این
دل ز کسان بردن و بگریختن
پردهٔ صد دل به دریدن به جور
پردهٔ رخسار در آویختن
خاک توام، ای پسر، آخر چراست؟
بر سر ما خاک جفا بیختن
دست ندارد ز تو باز اوحدی
گر چه نداری سر آمیختن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تبیین درد و ناکامی خود در عشق و روابط انسانی میپردازد. او به بیوفایی و بیرحمی اشاره میکند و از بیتوجهی و خیانت معشوق شکایت دارد. در عین حال، از حسرت و غم ناشی از دوری و جدایی نیز سخن میگوید و به نامهربانیهای دیگران اشاره میکند. شاعر به این نتیجه میرسد که در این دنیای پر از سختی و جفا، دیگر نمیتواند امیدی به وصال و آرامش داشته باشد. نهایتاً، اوحدی حس بیکسی و دوری را با بیاحساسی و انزوا همراه میسازد.
هوش مصنوعی: تا کی باید این بازی در بسته شدن و سپس رها کردن ادامه پیدا کند؟ آیا تو از ریختن خون دیگران سیر نشدهای؟
هوش مصنوعی: چرا اینقدر مست شدهای و بعد از آن به منِ بیچاره حمله میکنی؟
هوش مصنوعی: این بیت به احساس آسیبپذیری در برابر بدخواهی اشاره دارد، به این معنا که چرا باید از شخصی که آرزوی شادکامیاش را ندارد (بدخواه) آب وصال را طلب کرد و در عین حال خود را در معرض درد و رنج قرار داد؟
هوش مصنوعی: دل نمیتواند به سادگی به دیدن زینتها و زیباییهای دیگران خیره شود و از دوست و آشنا دور شود. این کار به نیکی و خوشفعالی نیست.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این موضوع اشاره میکند که برای فرار از دلتنگی و درد ناشی از جدایی، پردهای که نشاندهندهٔ دلهای آشفته است را میدرد و به خاطر زیبایی صورت محبوب، پردهای از شوق بر خود میافکند. به بیان دیگر، او از غم جدایی میخواهد فرار کند و در عوض با زیبایی و جذابیت معشوقش سرگرم شود.
هوش مصنوعی: من تو را همچون خاک خودم میدانم، ای پسر، پس چرا بر سر ما اینگونه ظلم و جفا نازل میکنی؟
هوش مصنوعی: اوحدی میگوید که دستش به تو نمیرسد و نمیتواند به تو برسد، هرچند تو هم با او آمیخته نشدهای و در واقع، او را نادیده گرفتهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چند غبار ستم انگیختن
آب خود و خون کسان ریختن
هست در این کشتن و خون ریختن
سرزنشی بهر خود انگیختن
تا کی و چند این بهم آویختن
خون برادر به زمین ریختن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.