بگشای ز رخ نقاب دیدار
تا نگذرد از درت خریدار
این پرده که بر درست بردار
وین سایه که بر سرست بردار
گفتی: بنشین که من بیایم
بنشینم و نیستی تو آن یار
کز یاری من نیایدت ننگ
وز صحبت من نباشدت عار
زین قاعده و خلاف بگذر
و آن داعیه در غلاف بگذار
تا کی باشیم پست بر در؟
وز هجر تو کرده رخ به دیوار
هر کس به حساب تار و پودست
ما با سخن تو در شب تار
پنداشتمت که: مهربانی
و آن نیز خیال بود و پندار
سر در سر کار عشق کردیم
و اگه نشدی، زهی سر و کار؟
هر لحظه مکن بکشتنم زور
هر روز مکن بهشتنم زار
یا آن دل برده باز پس ده
یا این تن مرده نیز بگذار
مپسند که از فراق رویت
فریاد برآرم اوحدی‌وار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاری معشوقش درخواست می‌کند که پرده را کنار بزند و اجازه دهد تا با هم دیدار کنند. او به تکرار بیان می‌کند که در نبود معشوقش، نشستن بی‌فایده است و از سختی‌های هجر و انتظار می‌گوید. شاعر احساس می‌کند که عشق او فقط یک خیال بوده و به نوعی به معشوقش می‌گوید که اگر نمی‌تواند عشقش را پاسخ دهد، بهتر است وضعیت را تغییر دهد. در پایان، او به فریاد وآرزوی خود برای دوستی و بازگشت عشقش اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: چهره‌ات را از پشت نقاب بیرون بیاور تا خریدار محبتت از در خانه‌ات برود.
هوش مصنوعی: این پرده را که مانع دیدار ماست، کنار بزن و این سایه را که بر سر من است کنار کن.
هوش مصنوعی: گفتی بنشین که من می‌رسم، اما حالا من نشسته‌ام و تو آن یار در کناری نیستی.
هوش مصنوعی: اگر از یاری من به تو فایده‌ای نمی‌رسد، از رفاقت و دوستی من شرمنده و خجالت‌زده نباش.
هوش مصنوعی: از این رسم و روال غلط عبور کن و آن ادعای بی‌اساس را کنار بگذار.
هوش مصنوعی: تا کی باید در درِ عشق تو در پستی و ذلت بمانیم؟ و از دوری تو، چهره‌ام را به دیوار بچسبانم و غمگین باشم؟
هوش مصنوعی: هر کس بر اساس ویژگی‌ها و وضعیت خود، به قضاوت می‌پردازد و ما (من و تو) با صحبت‌های تو در شب تار و مبهم، مورد قضاوت قرار می‌گیریم.
هوش مصنوعی: فکر می‌کردم تو مهربانی هستی، اما در واقع این فقط یک خیال و تصور بود.
هوش مصنوعی: در عشق چه بسیار تلاش کردیم و اگر تو به مراد دل نرسیدی، چه سود از این همه تلاش و زحمت؟
هوش مصنوعی: هر لحظه مرا نکش و سختی نده، هر روزم را به بدبختی نگذران.
هوش مصنوعی: یا دل من را که از تو گرفته‌ای برگردان، یا اگر نمی‌خواهی آن را برگردانی، این بدن بی‌روح و مرده‌ام را هم رها کن.
هوش مصنوعی: نپسند که از دوری روی تو، مانند اوحدی فریاد بزنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اول دل برده باز پس ده
تا دست بدارمت ز فتراک
همین شعر » بیت ۱۱
یا آن دل برده باز پس ده
یا این تن مرده نیز بگذار
فدای آن قد و زلفش که گویی
فرو هشته است از شمشاد شمشار
آن طره مشکریز دلدار
کرده است مرا به غم گرفتار
گر بنده به خدمتت نیامد
زو منت بی شمار می‌دار
ور یک دو سه روز کرد تقصیر
در خدمت تو عبث مپندار
زیرا که تو کعبه جلالی
[...]
ای نرگس تو طبیب و بیمار
وای لاله تو امین و طرار
بیمار و طبیب تو جهانگیر
طرار و امین تو جهاندار
در پایه دلبری سبک‌روح
[...]
عاجز شدم از گرانی بار
طاقت نه چگونه باشد این کار
بردار صراحیی ز خمار
بربند به روی خرقه زنار
با دردکشان دردپیشه
بنشین و دمی مباش هشیار
یا پیش هوا به سجده درشو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.