دگر باره شهِ بیداربختش
سؤالی زیرکانه کرد سختش
که گر جان را جهان چون کالبد خوَرد
چرا با ما کند در خواب ناوَرد؟
و گر جان ماند و از قالب جدا شد
بگو تا جان چندین کس کجا شد؟
جوابش داد کاین محکم سؤالست
ولی جان بی جسد دیدن محالست
نه از جان بی جسد پرسید شاید
نه بیپرگار جنبش دید شاید
چو از پرگارِ تن بیکار گردد
فلک را جنبش پرگار گردد


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بخش به پرسشهایی عمیق دربارهٔ جان و بدن پرداخته است. شخصیت شایستهای که دارای بیداری و هوش است، سوالی سخت مطرح میکند: اگر جان به تن تعلق دارد و با مرگ از آن جدا میشود، چرا در خواب و بیخبر از دنیا به سر میبرد؟ در پاسخ، گفته میشود پرسش او منطقی است، اما دیدن جان بدون جسد ممکن نیست و چنین وضعیتی با عدم حرکت دنیا مرتبط است. در واقع، کلیت شعر به تفکر دربارهٔ رابطهٔ جان و جسم و معنی وجودی آنها اشاره دارد و جنبش و حیات را به هم پیوند میدهد.
هوش مصنوعی: شاه خوشبخت دوباره سؤالی هوشمندانه از او (شیرین) پرسید و به شدت او را به چالش کشید.
هوش مصنوعی: اگر جان (روح) را مانند بدن در دنیا بخورند و ببلعند، پس چرا با ما در خواب نمیماند و از ما دور نمیشود؟
هوش مصنوعی: اگر جان انسان از جسمش جدا شود، بگو بقیه جانهای دیگر انسانها کجا میروند و چه بر سر آنها میآید؟
هوش مصنوعی: پاسخ او این است که این سؤال بسیار مهم و جدی است، اما مشاهده کردن جان بدون وجود جسد غیرممکن است.
هوش مصنوعی: سؤال از جان بیجسد بیفایده است، چون جنبش و حرکت بدون وجود بدن نیز ممکن نیست.
هوش مصنوعی: زمانی که انسان از جسم خود آزاد شود و بیجسم بماند، آسمان هم مانند حرکت پرگار (ابزاری برای کشیدن دایره) در حرکت خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.