گنجور

غزل شمارهٔ ۱۴۰۰

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

تیز دوم تیز دوم تا به سواران برسم

نیست شوم نیست شوم تا بر جانان برسم

خوش شده‌ام خوش شده‌ام پاره آتش شده‌ام

خانه بسوزم بروم تا به بیابان برسم

خاک شوم خاک شوم تا ز تو سرسبز شوم

آب شوم سجده کنان تا به گلستان برسم

چونک فتادم ز فلک ذره صفت لرزانم

ایمن و بی‌لرز شوم چونک به پایان برسم

چرخ بود جای شرف خاک بود جای تلف

بازرهم زین دو خطر چون بر سلطان برسم

عالم این خاک و هوا گوهر کفر است و فنا

در دل کفر آمده‌ام تا که به ایمان برسم

آن شه موزون جهان عاشق موزون طلبد

شد رخ من سکه زر تا که به میزان برسم

رحمت حق آب بود جز که به پستی نرود

خاکی و مرحوم شوم تا بر رحمان برسم

هیچ طبیبی ندهد بی‌مرضی حب و دوا

من همگی درد شوم تا که به درمان برسم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن (رجز مثمن مطوی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

همایون شجریان » نقش خیال » تصنیف "با سواران"

فرشید اعرابی » به رنگ شب » نیست شوم

علی تفرشی » شبت خوش باد من رفتم » پاره آتش

داود آزاد » دیوان شمس و باخ » تیز دَوَم

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین کیخا نوشته:

درست و فاش برای اموزاندن دیگران این شعر سروده شده است .

شمس الحق نوشته:

حضرتعالی بین الف با کلاه [ آ ] وبی کلاه [ ا ] فرقی قایل نیستید ؟

امین کیخا نوشته:

من در واقع فرق بین اندو را می دانم ولی این iPad نامرد نمی داند !

سعید نوشته:

چرا در مصرع دوم بیت چهارم با اینکه از نظر وزنی مناسبتر بوده از “چونکه” استفاده نشده؟

کانال رسمی گنجور در تلگرام