مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر چهارم
»
بخش ۴۹ - درآمدن سلیمان علیهالسلام هر روز در مسجد اقصی بعد از تمام شدن جهت عبادت و ارشاد عابدان و معتکفان و رستن عقاقیر در مسجد
هر صباحی چون سلیمان آمدی
خاضع اندر مسجد اقصی شدی
نوگیاهی رسته دیدی اندرو
پس بگفتی نام و نفع خود بگو
تو چه دارویی چیی نامت چیست
تو زیان کی و نفعت بر کیست
پس بگفتی هر گیاهی فعل و نام
که من آن را جانم و این را حمام
من مرین را زهرم و او را شکر
نام من اینست بر لوح از قدر
پس طبیبان از سلیمان زان گیا
عالم و دانا شدندی مقتدی
تا کتبهای طبیبی ساختند
جسم را از رنج میپرداختند
این نجوم و طب وحی انبیاست
عقل و حس را سوی بیسو ره کجاست
عقل جزوی عقل استخراج نیست
جز پذیرای فن و محتاج نیست
قابل تعلیم و فهمست این خرد
لیک صاحب وحی تعلیمش دهد
جمله حرفتها یقین از وحی بود
اول او لیک عقل آن را فزود
هیچ حرفت را ببین کین عقل ما
تاند او آموختن بیاوستا
گرچه اندر مکر مویاشکاف بد
هیچ پیشه رام بیاستا نشد
دانش پیشه ازین عقل ار بدی
پیشهٔ بیاوستا حاصل شدی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولوی حکایت میکند که سلیمان هر صبح در مسجد اقصی گیاهان تازهرسته را میدید و از نام و سود و زیانشان میپرسید و گیاهان خاصیت خود را بازمیگفتند، و پزشکان از همین راه دانش پزشکی را گرد آوردند. سپس از این داستان نتیجه میگیرد که پزشکی و ستارهشناسی و همهٔ پیشهها در اصل از وحی پیامبران آمدهاند. استدلال او این است که عقل جزئی تنها پذیرنده و آموزنده است و هیچ پیشهای را بیاستاد نمیآموزد، پس سرچشمهٔ نخستین دانشها وحی است و عقل فقط آن را گسترش داده است.
هوش مصنوعی: سلیمان هر بامداد که میآمد، با فروتنی و خشوع به مسجد اقصی وارد میشد.
هوش مصنوعی: در آن مسجد گیاه تازهای میدید که روییده است، و به آن میگفت: نام و سود خود را بگو.
هوش مصنوعی: از گیاه میپرسید: تو چه دارویی هستی و نامت چیست؟ برای چه کسی زیان داری و سودت به چه کسی میرسد؟
هوش مصنوعی: آنگاه هر گیاهی خاصیت و نام خود را میگفت: من برای این یکی مایهٔ جان و حیاتم و برای آن یکی مرگ.
هوش مصنوعی: گیاه میگفت: من برای این کس زهرم و برای آن کس شیرینی و درمان؛ و نامم به حکم تقدیر الهی بر لوح محفوظ همین نوشته شده است.
هوش مصنوعی: پس پزشکان از راه سلیمان و از آن گیاهان دانا و آگاه میشدند و از او پیروی میکردند.
هوش مصنوعی: تا آنجا که کتابهای پزشکی نوشتند و تن مردم را از بیماری و رنج رها میکردند.
هوش مصنوعی: دانش ستارهشناسی و پزشکی از وحی پیامبران سرچشمه گرفته است؛ عقل و حس چگونه میتوانند به عالم بیجهت و غیب راه یابند؟
هوش مصنوعی: عقل جزئی (عقل معمولی انسان) عقلی نیست که بتواند دانش تازه را از درون خود بیرون آورد؛ فقط پذیرندهٔ هنر و دانش است و به آموزگار نیاز دارد.
هوش مصنوعی: این خرد آمادگی آموختن و فهمیدن دارد، اما آموزگار حقیقیاش صاحب وحی، یعنی پیامبر، است.
هوش مصنوعی: بیگمان همهٔ پیشهها و فنون در آغاز از وحی پدید آمدند، ولی بعدها عقل بر آنها افزود و آنها را گسترش داد.
هوش مصنوعی: بنگر که این عقل ما هیچ پیشهای را نمیتواند بیاستاد بیاموزد.
هوش مصنوعی: هرچند عقل در نیرنگ و حیلهگری باریکبین و موشکاف باشد، هیچ پیشهای بیاستاد برایش رام و آموختنی نشده است.
هوش مصنوعی: اگر دانش پیشهها از خود این عقل برمیخاست، باید هر پیشهای بیاستاد به دست میآمد؛ و چون چنین نیست، پیداست که سرچشمهٔ آن جای دیگری است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.