نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیر
نه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر
که من بج ناد کوشن تومه بِنداست
که من بج گیل کوهان کرده نجیر
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
راهنمای نوار ابزار |
|
پیشخان کاربر |
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
اعلانهای کاربر |
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
لغزش به پایین صفحه |
|
لغزش به بالای صفحه |
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
نشان کردن شعر جاری |
|
ویرایش شعر جاری |
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
شعر یا بخش قبلی |
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیباییها و مفاهیم طبیعت و زندگی میپردازد. اشاره به اینکه هیچچیزی در این دنیا ثابت نیست و همه چیز در حال تغییر و تحول است. شاعر به تضادهای موجود در زندگی و طبیعت اشاره میکند و از احساساتی که در مقابل این تغییرات در وجود انسان به وجود میآید، سخن میگوید. در نهایت، بر این نکته تأکید میکشد که با وجود این تغییرات، انسان باید به خود و هویتاش پایبند بماند.
در گیتی، نه امرود بود و نه مشکیر. نه کوه و دشتی بود نه کشت و کاری.
که من به خاطر ناد در دشت دانه افشاندم [و] به خاطر گیل در کوهها نخجیر کردم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.