خرم آن روز که دیدار تو پیش نظر آید
ضایع آن عمر که بی دیدن رویت به سر آید
چه خبر مرده دلان را ز خراش جگر من؟
درد جایی ست که پیکان به دل جانور آید
دل گم گشته ما را خبر، ای دوست، چه پرسی؟
دل نه زانگونه ز ما رفت که از وی خبر آید
هدف تیر تو جانی ست به جای سپر اینجا
چو گنهکارم منم، نیز مرا بر سپر آید
چون نگه در تو کنم، ای دو جهان هدیه رویت
حاش لله که مرا هر دو جهان در نظر آید
من شبی دور ز رویت، خبر از روز ندارم
آفتاب، ارچه همه روز درین خانه برآید
منم و گوشه کوی تو همه شب، مگر آن سو
روزی آلوده به بوی تو نسیم سحر آید
چند گریم به سر کوی تو چون ابر بهاری
این نه آبی ست کز و یک گل مقصود برآید
گریه خسرو بیچاره، بتا، سهل نگیری
که خرابی کند آن سیل که از چشم تر آید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل عمرِ بی دیدار یار را تباه میداند و از دلِ از دسترفته و جانی که نشانهٔ تیر معشوق شده سخن میگوید. او دوری از یار را شبی بیپایان میشمارد و شبها در کوی او به امید نسیمی آغشته به بوی او مینشیند. سرانجام اشکهای بیثمرش را به ابر بهاری مانند میکند و به معشوق هشدار میدهد که سیل اشک او را ناچیز نگیرد، زیرا ویرانگر است.
هوش مصنوعی: خوشا روزی که دیدار تو در برابر چشمم باشد و تباه است عمری که بی دیدن روی تو بگذرد.
هوش مصنوعی: کسانی که دلشان مرده است از زخم و سوز جگر من چه میدانند؟ درد را تنها جایی حس میکنند که تیر به دل موجودی زنده بنشیند.
هوش مصنوعی: ای دوست، چرا از دل گمشدهٔ ما خبر میپرسی؟ دل چنان از دست ما رفته است که دیگر هیچ خبری از آن به ما نمیرسد.
هوش مصنوعی: اینجا به جای سپر، جان من نشانهٔ تیر توست. چون گناهکار منم، سزاست که تیر تو به من بخورد، حتی اگر سپری در میان باشد.
هوش مصنوعی: ای کسی که هر دو جهان پیشکش روی توست، وقتی به تو مینگرم، پناه بر خدا که هر دو جهان به چشمم بیاید و ارزشی داشته باشد.
هوش مصنوعی: من که شبی دور از روی تو گذراندهام، از روز خبری ندارم و همهچیز برایم تاریک است، هرچند خورشید همهٔ روز بر این خانه بتابد.
هوش مصنوعی: همهٔ شب در گوشهٔ کوی تو نشستهام، به امید آنکه روزی نسیم سحر آغشته به بوی تو از آن سو بوزد.
هوش مصنوعی: تا کی مانند ابر بهاری بر سر کوی تو بگریم؟ این اشک آبی نیست که از آن گل آرزوی من بروید.
هوش مصنوعی: ای زیبارو، گریهٔ خسروِ بیچاره را سبک مشمار، زیرا سیلی که از چشم گریان سرازیر شود ویرانی به بار میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدرد مرده کفن را به سر گور برآید
اگر آن مرده ما را ز بت من خبر آید
چه کند مرده و زنده چو از او یابد چیزی
که اگر کوه ببیند بجهد پیشتر آید
ز ملامت نگریزم که ملامت ز تو آید
[...]
نکهت نافه ز انفاس نسیم سحر آید
گویی از غارت آن سلسله نافه گر آید
مویی افتاده ز گیوس تو در دست صبا را
کاین چنین غالیه گستر به همه بوم و بر آید
تویی آن گلبن بیخار که از شوق تماشا
[...]
گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آید
از در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
آمد از تاب و تبم جان به لب ای کاش که جانان
با دم عیسویم این دم آخر به سر آید
خوابم آشفت و چنان بود که با شاهد مهتاب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.