لطافت تو چنان در خیال ما بنشست
که تا به حشر نخواهد دل از کمند تو رست
زبون چشم زبون گیر تو شدم، چه کنم؟
چه حیله سازد هشیار پیش مردم مست
ز کشته پر شده شهر و کشنده پیدا نی
دهان تنگ تو پیدا شده ست، میری هست!
مرا نگینه دل کز گزند ایمن بود
فتاد و سنگ جفای تو باز خورد و شکست
شکسته طره تو از کجاست، از دل من؟
چنین بود، چو کند کس خرابه را دربست
چرا پیاله خون می دهی مرا هردم
چنین که می رسد از جور چرخ دست به دست
بیا چو آب خضر تا ببینیم در پای
بسان خاک که در پای آب گردد پست
اگر ز خسروت آزار بود، تازه مکن
مکاو ریش کهن را چو سر بهم پیوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از اسارت همیشگی دل در دام معشوق و ناتوانی خود در برابر چشم مست او میگوید. معشوق را قاتل پنهان کشتگان شهر میداند و شکستن دل و پیچ زلف یار را به هم پیوند میدهد. از جام خونی که یار بر جور روزگار میافزاید گله میکند و آرزو دارد مانند خاک در پای او افتاده باشد. در بیت پایانی از یار میخواهد رنجش کهنه از خسرو را تازه نکند و زخم بهبودیافته را دوباره نخراشد.
هوش مصنوعی: لطف و زیبایی تو چنان در خیال ما جا گرفته که دل ما تا روز قیامت از دام عشق تو رها نخواهد شد.
هوش مصنوعی: در برابر چشم تو که ناتوانان را به آسانی شکار میکند درمانده شدهام؛ چه کنم؟ آدم هشیار در برابر مست چه چارهای میتواند بکند. «مردم» به مردمک چشم مست یار نیز اشاره دارد.
هوش مصنوعی: شهر پر از کشتگان عشق است و قاتل دیده نمیشود. اکنون دهان تنگ و ناپیدای تو آشکار شده و معلوم است که فرمانروایی در کار است، یعنی کشنده همان تو هستی.
هوش مصنوعی: دل من که مانند نگینی از آسیب در امان بود، از دستم افتاد و سنگ ستم تو به آن خورد و آن را شکست.
هوش مصنوعی: شکن و پیچ زلف تو از کجا آمده است؟ از دل شکستهٔ من. چنین است که هر کس ویرانهای را یکسره در اختیار بگیرد، خودش هم به شکستگی دچار میشود.
هوش مصنوعی: چرا هر لحظه به من جام خون میدهی؟ از ستم روزگار بهاندازهٔ کافی جام خون دستبهدست به من میرسد.
هوش مصنوعی: مانند آب حیات خضر نزد من بیا تا خود را در پای تو ببینم و مانند خاکی که زیر پای آب پست میشود، در برابرت فروتن و افتاده باشم.
هوش مصنوعی: اگر از خسرو آزرده شدهای، آن رنجش را دوباره زنده نکن؛ زخم کهنهای را که لبههایش به هم آمده و بهبود یافته است، دوباره نخراش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلیل نصرت حق زخم نیزه عربست
از اوست هر چه به شرک اندر از بدی شغب است
رسیده ماه محرم به سال پانصد و شصت
به بارگاه وزیر خدایگان بنشست
که تا نظر کند اندر جمال طلعت او
که هیچ شه را مانند او وزیری هست
خجستهرای و همایونلقا و فرّخفال
[...]
کسی نرست ز دنیا مگر خدای پرست
در این زمانه هر آن کس که او به مرد برست
جهان بی خبر آن است و جای بی ادبان
سریر کفر بلند و سرای ایمان پست
رها مکن که جهان تاج بر سر تو نهد
[...]
رئیس دولت و دین ای اسیر دست اجل
شدی و رفت بهین حاصل جهان از دست
زمانه نی در مردی در کرم بشکست
سپهر نی دم شخصی دم هنر دربست
دلم حریق وفاتت چو کرد خاکستر
[...]
چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
دگر به روی کسم، دیده بر نمیباشد
خلیل من، همه بتهای آزری بشکست
مجال خواب نمیباشدم ز دستِ خیال
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.