این بوی بهارست که از صحن چمن خاست
یا نکهت مشکست کز آهوی ختن خاست
انفاس بهشتست که آید بمشامم
یا بوی اویسست که از سوی قرن خاست
این سرو کدامست که در باغ روان شد
وین مرغ چه نامست که از طرف چمن خاست
بشنو سخنی راست که امروز در آفاق
هر فتنه که هست از قد آن سیم بدن خاست
سودای دل سوخته ی لاله سیراب
در فصل بهار از دم مشکین سمن خاست
تا چین سر زلف بتان شد وطن دل
عزم سفرش از گذر حب وطن خاست
آن فتنه که چون آهوی وحشی رمد از من
گوئی ز پی صید دل خسته ی من خاست
هر چند که در شهر دل تنگ فراخست
دل تنگیم از دوری آن تنگ دهن خاست
عهدیست که آشفتگی خاطر خواجو
از زلف سراسیمه ی آن عهد شکن خاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با پرسشهایی دربارهٔ بوی خوش بهار آغاز میشود و آن را به بوی بهشت و بوی اویس قرن مانند میکند. سپس روشن میشود که این بو و جلوه از معشوقی سروقامت و سیمتن است که سرچشمهٔ همهٔ فتنههای جهان است. در ادامه شاعر از گریز این معشوق، دلتنگی خود در دوری از او و پریشانیاش از زلف آن پیمانشکن شکایت میکند.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد: این بوی خوش، بوی بهار است که از میان چمن برخاسته، یا عطر مشکی است که از آهوی ختن برآمده است؟
هوش مصنوعی: این نفسهای بهشت است که به مشامم میرسد، یا بوی اویس قرنی است که از سوی قرن برخاسته است؟ اشاره به حدیثی است که پیامبر بوی رحمان را از سوی یمن و اویس احساس میکرد.
هوش مصنوعی: این کدام سرو است که در باغ به راه افتاده، و این چه پرندهای است که از کنار چمن پر کشیده است؟ مقصود معشوقِ خوشقامت است که چون سرو روان میخرامد.
هوش مصنوعی: سخنی راست بشنو: امروز در سراسر جهان، هر آشوب و فتنهای که هست از قامت آن معشوقِ سیمتن برخاسته است.
هوش مصنوعی: شیفتگی و داغ دل سوختهٔ لالهٔ شاداب، در فصل بهار از نفس خوشبوی گل سمن پدید آمده است. یعنی داغ لاله از عشق است، چنانکه داغ دل عاشق از بوی معشوق.
هوش مصنوعی: از وقتی که پیچ و خم زلف خوبرویان وطنِ دل شد، دل به سبب مهر به این وطن آهنگ سفر به سوی آن کرد. یعنی دل همواره میل رفتن به سوی زلف یار دارد.
هوش مصنوعی: آن معشوقِ فتنهانگیز که مانند آهوی وحشی از من میگریزد، گویی برای شکار دل خستهٔ من به پا خاسته است.
هوش مصنوعی: هرچند در شهر جا برای آدم دلتنگ فراوان است، دلتنگی من از دوری آن معشوقِ تنگدهان پدید آمده است.
هوش مصنوعی: مدتی است که پریشانی خاطر خواجو از زلف آشفتهٔ آن معشوقِ پیمانشکن ناشی شده است. «عهد» در آغاز به معنای روزگار و در پایان به معنای پیمان آمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.