|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مهی چون او بماهی برنیاید
شهی ز انسان بگاهی برنیاید
چو زلف هندوی زنگی نژادش
ز هندوستان سیاهی برنیاید
باورنگ لطافت تا بمحشر
چو آن گلچهر شاهی برنیاید
دل افروزی چو آن خورشید خوبان
ز طرف بارگاهی بر نیاید
مهش خوانم ولیکن روشنست این
که ماهی با کلاهی بر نیاید
ور او را سرو گویم راست نبود
که سروی در قباهی بر نیاید
زمانی نگذرد کز خاک کویش
نفیر دادخواهی بر نیاید
گنهکارم چرا کان آتشم نیست
کزو دود گناهی بر نیاید
برو خواجو که آواز درائی
درین کشور ز راهی بر نیاید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وصف زیبایی‌ای می‌پردازد که مشابه آن پیدا نمی‌شود. او از ماه و خورشید و گلچهره‌ها به عنوان نمادهای زیبایی یاد می‌کند و می‌گوید که هیچ زیبایی به اندازهٔ محبوبش نیست. همچنین اشاره دارد به اینکه در روز محشر و هنگام دادخواهی، فریاد دل‌تنگی‌اش از خاک معشوق بلند خواهد شد و از گناه خود ابراز ندامت می‌کند. در پایان، شاعر از خود می‌پرسد چرا همچنان از آتش عشق رنج می‌برد و آن را نشانه‌ای از وجود گناه نمی‌داند و بر این اساس به جستجوی محبوبش ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: هیچ موجودی مانند ماه نمی‌تواند به زیبایی و شکوه او باشد و هیچ انسانی نمی‌تواند به مرتبه و مقام یک پادشاه برسد.
هوش مصنوعی: اگر زلف کسی از نژاد هندی و سیاه‌پوست باشد، از هند هیچ رنگی جز سیاهی بر نمی‌آید.
هوش مصنوعی: هرگز این لطافت و زیبایی از میان نخواهد رفت و در روز قیامت نیز مانند آن پادشاه با صورت زیبا به نمایش نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: دل‌افروزی همچون آن خورشید زیبا از سمت بارگاه برنمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: هرچند که من او را با لقب "ماه" خطاب می‌کنم، اما واضح است که کسی که با کلاهی بر سر دارد، نمی‌تواند حقیقتاً ماه باشد.
هوش مصنوعی: اگر بگویم او مانند سرو است، درست نیست؛ چون هیچ سروی در قبا نمی‌روید.
هوش مصنوعی: مدتی نمی‌گذرد که از خاک آن دیار صدای اعتراض و دادخواهی بلند خواهد شد.
هوش مصنوعی: من گناهکارم ولی نمی‌دانم چرا عذابم در این دنیا روشن نمی‌شود و هیچ نشانه‌ای از گناهم بروز نمی‌کند.
هوش مصنوعی: به سراغ خواجو برو که صدای تو در این سرزمین از هیچ راهی به گوش نمی‌رسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مه او چون به ماهی برنیاید
شهی زینسان به گاهی برنیاید
چو زلف کافر هندونژادت
ز هندستان سپاهی برنیاید
به اورنگ ملاحت تا به محشر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.