یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحم
حتی تجلی الصبح لی فیالساترین المُعْلَم
جام صبوحی ده قوی چون صبح بنمود از نوی
بوئی چو باد عیسوی رنگ چو اشک مریمی
هات من الدن دما فاشرب هنیا فیالملا
فالنفس من قبل الصبی ربت جنانا بالدم
خون خوردهای نُه مه پسر خون رزان میخور دگر
کاین آدمی را آبخور خون است مسکین آدمی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نیایش خداوند و طلب رحمت از او میپردازد، در حالی که با اشاره به شب تار و صبح روشن، امید به روشنی و روشنایی را بیان میکند. او از خوشیها و لذتهای زندگی، چون شراب صبحگاهی و بوی خوش عیسوی سخن میگوید و از تقدس این لذتها مینویسد. در ادامه، شاعر به دشواریهای انسان و رنجهایی که حقایق وجود او را تشکیل میدهد، اشاره میکند و در نهایت به اینکه انسان به دنبال آب حیات و نجات است، تأکید میکند.
هوش مصنوعی: ای خدا، ایزدی، شب سیاه و تیرهای دارم و از تو میخواهم که رحمتت را بر من نازل کنی تا صبح روشن در پردههای تاریکی خود را به من نشان دهد.
هوش مصنوعی: شراب صبحگاهی را با قدرت و نشاطی به من بده که مانند صبح، جلوهگری کند و بویی دلانگیز مانند عطر عیسی (که به شفا معروف بود) داشته باشد، و رنگش مثل اشک مریم، مقدس و زیبا باشد.
هوش مصنوعی: بیا دمی از خون خود ببر و خوش بنوش، زیرا روح تو پیش از آنکه به دنیا بیاید، با خون پرورش یافته است.
هوش مصنوعی: تو خودت نه ماه را خون خوردهای، پسر، پس دوباره بخور، زیرا این انسان مسکین به خونش آبخور دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای کدخدای آدمی فر خدائی بر زمی
معنی چشمهٔ زمزمی بل عیسیبن مریمی
بهر گشاد عالمی بگشا ز زلف خود خمی
در پیچ پیچ زلف تو پوشیده شد چون عالمی
دلهاست در زلفت اگر شانه کنی آهسته تر
زیرا نباید ناگهانی خونی چکد از هر خمی
چند از خیالت هر شبی صبح دروغینم دمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.