ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
وی به روان بخشی از مسیح معلاّ
زهر به جام ار کنی، تو با همه تلخی
خوب تر آید مرا ز شهد مصفا
خاک تو بر فرق، به که تاج به تارک
سر به سرای تو، به که پا به ثریا
مهر به من بنگرد به دیده حسرت
گر به تو باشد مرا نگاه چو حربا
رنج تو بر جان ما کم است و محقر
درد تو بر جان ما خوش است و مهنا
صبح وصال تو، بامداد همایون
روز فراق تو، شام تیره یلدا
از تو منور چراغ معنی هستی
وز تو مصوّر وجود صورت اشیا
دامن جاهت ز شرح و وصف منزه
پایه ذاتت ز چون و چند مبرّا
افسر و مدحت، زهی بزرگ جسارت
پشه و آنگاه، لاف عرصه عنقا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و ویژگیهای محبوبی میپردازد که روحبخش و مایه حیات است. شاعر از محبت و جذابیت محبوبش سخن میگوید و به تلخیهای زندگی اشاره میکند که گرچه زهرآگین هستند، اما حضور محبوب باعث میشود شیرینی بیشتری احساس شود. اشاره به جایگاه محبوب و علاقهمندی به او، همچنین مقایسه تاج و خاک به عشق و ارادت شاعر نسبت به محبوبش دارد. شاعر از درد و رنجی که به خاطر معشوق تحمل میکند، به عنوان عاملی خوشایند یاد میکند و به انتظار وصال و شادی ناشی از آن اشاره میکند. وجود محبوب برای شاعر منبع نور و معناست و او در توصیف جایگاه و مقامش از واژههای بلندی استفاده میکند. در این متن، عشق و محبت در فرم افسانهای و متعالی بیان شده است.
هوش مصنوعی: ای لبان زیبای تو مانند روح بخشِ مسیحا هستند و تو به مانند جان بخشی از مسیح برتر.
هوش مصنوعی: اگر زهر را در جام بریزی، حتی با تمام تلخیاش، باز هم برای من دلپذیرتر خواهد بود تا شهد خالص و شیرین.
هوش مصنوعی: خاک تو بر سرم میارزد به تاجی که بر سر میگذارم؛ زیرا در خانهات بودن، بهشت را به دست آوردن است.
هوش مصنوعی: اگر تو به من محبت کنی و به من بنگری، من با حسرت به تو نگاه میکنم. هرچند که نگاه من به تو مانند نگاه یک طاووس (حر با) باشد.
هوش مصنوعی: درد و رنج تو برای ما خیلی کم اهمیتی دارد و از آنچه که به تو میگذرد، ما خوشحالیم و آن را زیبا میدانیم.
هوش مصنوعی: صبحی که در آن به وصالت میرسم، مانند روزی خوش و مبارک است، اما روز فراق تو شبی تاریک و غمانگیز مثل یلداست.
هوش مصنوعی: تو چراغ راهنمای معنای هستی هستی و از تو شکل و تصویر موجودات در عالم به وجود میآید.
هوش مصنوعی: دامن مقام تو از توصیف و شرح به دور است، و ذات تو از هر گونه پرسش و تردید خالی است.
هوش مصنوعی: این عبارت به بیان بیپروا و خودستایی عدهای میپردازد که با وجود کوچک بودن و ناچیز بودنشان، خود را بزرگ و مهم میدانند. در واقع، این جمله به نوعی تمسخر و انتقاد از کسانی است که بدون دلیل و بر اساس توهمات خود از خود شان بزرگنمایی میکنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاقبت کار نیک باید فردا
عاقبت کار، نیک باشد حقا
روی نهادهست کار شاه به بالا
دیدهٔ ما روشنست و کار هویدا
باغ شد از ابر پر ز لؤلؤ لالا
راغ شد از باد پر ز عنبر سارا
شد به هوا درگسسته رشتهٔ گوهر
شد به زمین برگشاده اَزهَر دیبا
کوه ز لالهگرفت سرخی بُسََّد
[...]
اول دفتر به نام ایزد دانا
صانع پروردگار حی توانا
اکبر و اعظم، خدای عالم و آدم
صورت خوب آفرید و سیرت زیبا
از در بخشندگی و بندهنوازی
[...]
بس بمساجد شدیم بهر تولا
مسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
مسجد اقصای ماست بلده طیب
مسجد اقصی کجاهاست؟ «دنی فتدنا»
مسجد اقصی ظهور قدس تجلی
[...]
ای به گلستان هزار نرگس شهلا
در گل گلزار عارضت به تماشا
لاله و گل از تجلی تو به خوبی
قمری و بلبل ز شوق تو به علالا
در رخ روز از رخ تو بارقه مهر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.