جامی
»
رسالهٔ اربعین
»
(۷) مَنْ لَا یَرْحَمِ النَّاسَ، لَا یَرْحَمْهُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ. (صحیح البخاری) ترجمه: هر کس بر مردم رحم نکند خداوند بر او رحم نخواهد کرد.
رحم کن رحم، زانکه بر رخ تو
درِ رحمت جز از تو نگشاید
تا تو بر دیگران نبخشایی
أَرْحَمُ الرَّاحِمِین نبخشاید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به اهمیت رحمت و مهربانی نسبت به دیگران میپردازد و بیان میکند که خداوند نیز بر کسی که بر دیگران رحم نمیکند، رحم نخواهد کرد. شاعر از مخاطب میخواهد که در اعمال خود رحم کند، چرا که رحمت الهی تنها از طریق رحمت به دیگران به انسان میرسد. در واقع، این شعر تأکید دارد که بخشش و مهربانی پایههای اصلی ارتباط با خداوند هستند و کسی که از این ویژگیها بیبهره باشد، از رحمت الهی بهرهای نخواهد برد.
هوش مصنوعی: رحم کن و مهربانی را از خود بروز ده، زیرا تنها تویی که میتوانی دروازهی رحمت را به روی دیگران باز کنی.
هوش مصنوعی: در صورتی که تو به دیگران رحم نکنی، خدای رحمان و رحیم هم به تو رحمت نخواهد کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به حوادث رضا دهم شاید
چه کنم آنچنانکه پیش آید
چون امیدم بریده نیست ز تو
همه رنجی که باشدم شاید
اهل بخشایشم سزد که دلت
بر تن و جان من ببخشاید
چون در کان جود بگشاید
گنج بخشد گناه بخشاید
هیچ بند از زمانه نگشاید
که دمی اعتماد را شاید
همه زو بیند و ببخشاید
هر چه دارد به هر که پیش آید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.