|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرد را بس همین گنه که قدم
از مقرّ امان نهد بیرون
هرچه آید درونِ روزنِ گوش
از مَمَرِّ زبان دهد بیرون
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره خطره‌ی سخن پراکنی و عواقب آن است. بیان می‌کند که مرد باید از امانت در گفتار خود مراقبت کند و نباید هر چه را که می‌شنود، بی‌پروا بازگو کند. اگرچه ممکن است شنیده‌ها درست به نظر برسند، اما گفتن آنها بدون احتیاط، می‌تواند به زشتکاری و گناه بینجامد. در واقع، شیوه بیان شعر به اهمیت درست‌گویی و خودداری از شایعه‌پراکنی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: اگر مردی از محدوده امن و حفاظت شده خود خارج شود، تنها همین گناه برای او کافی است.
هوش مصنوعی: هر چیزی که به گوش می‌رسد، از طریق زبان بیان می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.