از کجا آمد این مبارکباد
که جهانی فدای جانش باد
بوی زلف نگارم آوردهست
کرد از این بوی خوش جهانی شاد
جان ما تازه گشت از این نکهت
کرد جان و دلم ز غم آزاد
جان شیرین کنیم از غم او
ای عزیزان و هرچه باداباد
یار مهروی را وفا نبود
یارب این رسم در جهان که نهاد
در زبانش جفا و دل بی مهر
حاصلش چیست عشق بی بنیاد
بندهٔ قامتش ز جان گشتم
تا بدیدم قدی چو سرو آزاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و خوشبویی یار میپردازد و از تأثیر مثبت او بر جان و دلش سخن میگوید. او با ابراز شادمانی از وجود یار، به غمهای گذشته اشاره میکند و از بیوفایی یار در روابط عاشقانه گلایه دارد. شاعر همچنین از سختیهای عشق و ناپایداری آن سخن میگوید و به زیبایی یار به عنوان مظهر عشق حقیقی اشاره میکند. در پایان، حسرت دیدن یار و زیبایی او را بیان میکند و به عظمت و زیبایی قامت یار اشاره دارد.
هوش مصنوعی: این پیام خوشحالی و تبریک از کجا آمده است که زندگی و وجود جهانی به خاطر این شخص عزیز فدای او شود.
هوش مصنوعی: عطر زلف معشوقم شادی و سرور را به جهان هدیه داده است.
هوش مصنوعی: روح ما ز تازگی این عطر شاداب شد و دل و جانم از غم رهایی یافت.
هوش مصنوعی: دوستان عزیز، بیایید از غم او دل بکنیم و زندگی را پیش ببریم، هرچه هم که پیش بیاید.
هوش مصنوعی: دوست زیبا رو به وفاداری پایبند نیست، ای کاش این رفتار در دنیا وجود نداشت.
هوش مصنوعی: در زبان او عدم محبت و رفتار زشتش چه نتیجهای دارد؟ عشق بدون پایه و اساس چه فایدهای خواهد داشت؟
هوش مصنوعی: برای دیدن قامت زیبا و آزاد او، همه چیزم را فدای او کردم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاد زی با سیاهچشمان، شاد
که جهان نیست جز فسانه و باد
ز آمده شادمان بباید بود
وز گذشته نکرد باید یاد
من و آن جعدموی غالیهبوی
[...]
گر فراموش کرد خواجه مرا
خویشتن را به رقعه دادم یاد
کودک شیرخواره تا نگریست
مادر او را به مهر، شیر نداد
هر که بود از یمین دولت شاد
دل بمهر جمال ملت داد
هر که او حق نعمتش بشناخت
میر مارا نوید خدمت داد
طاعت آن ملک بجا آورد
[...]
پادشاهی برفت پاک سرشت
پادشاهی نشست حورنژاد
از برفته همه جهان غمگین
وز نشسته همه جهان دلشاد
گر چراغی ز پیشِ ما برداشت
[...]
آن شنیدی که حیدر کرار
کافران کشت و قلعه ها بگشاد
تا نداد او دو قرص نان جوین
هفده آیت خداش نفرستاد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.