ای همچو شب گیسوی تو خون دلم در گردنت
در خون جان عاشقان فکری بباید کردنت
گر جان ستانی ور دلم هر دو فدایت کردهام
ور تو جهان بر هم زنی ای دوست منّت بر مَنت
گفتم مگر جانی به تن لیکن ز جان شیرینتری
جانا هزاران آفرین بادا ز جانم بر تنت
ای ماه و ای پروینِ من ای دینی و هم دین من
من خوشه چین ماه تو گردیدمی در خرمنت
من بندهٔ بیچارهام شاه جهاندارم تویی
روزی غم حال جهان آخر بباید خوردنت
یارب خداوند جهان از لطف خود دارد ترا
اندر پناه خویشتن از شر هر آهرمنت
نوحی تو و طوفان غم برخاست از هر جا نبی
من نگسلم دست وفا روز جزا از دامنت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشق معشوق را مسئول خون دل خود میداند، اما از جان و دل گذشته و حتی ستم او را منت میشمارد. شاعر با بازی بر نام خود، «جهان»، از معشوقِ پادشاهمانند میخواهد روزی به حال او بیندیشد. پس از دعا برای ایمنی معشوق از بدیها، او را به نوح مانند میکند و عهد میبندد که تا روز قیامت در طوفان غم دست از دامن او برندارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که گیسویت مانند شب سیاه است، خون دل من به گردن توست و تو مسئول آنی. باید دربارهٔ خونِ جان عاشقانی که ریختهای اندیشه کنی.
هوش مصنوعی: چه جانم را بگیری و چه دلم را، هر دو را فدای تو کردهام. حتی اگر جهان را بر هم بزنی، ای دوست، باز هم بر من منت گذاشتهای و سپاسگزارم. «جهان» به نام خود شاعر نیز اشاره دارد، یعنی اگر جهانملک را هم پریشان کنی، باز منتپذیرم.
هوش مصنوعی: گمان میکردم تو جانی هستی در تن، اما دیدم از جان هم شیرینتری. ای جان، هزاران آفرین از جان من بر تو باد.
هوش مصنوعی: ای ماه من و ای ستارهٔ پروین من، ای ایمان و آیین من. من به خوشهچینیِ خرمنِ ماه تو درآمدهام و از کنار زیبایی تو بهره میگیرم. شاعر میان خوشه و خرمن و ماه و پروین بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: من بندهٔ درماندهام و تو پادشاه فرمانروای منی. سرانجام روزی باید غم حال جهان را بخوری. «جهان» هم به معنای گیتی است و هم نام خود شاعر، یعنی روزی باید به فکر حال من باشی.
هوش مصنوعی: خدایا، پروردگار جهان به لطف خود تو را در پناه خویش نگه دارد و از شر هر اهریمنی ایمن سازد.
هوش مصنوعی: تو همچون نوح پیامبری و طوفان غم از هر سو برخاسته است. من دست وفا را تا روز قیامت از دامن تو جدا نمیکنم، همانگونه که اهل کشتی به نوح پناه بردند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای پر فشان چون بویگل بیرنگی از پیراهنت
عنقا شوم تاگرد من یابد سراغ دامنت
با صد حدوثکیف وکم از مزرع ناز قدم
یک ریشه برشوخی نزد تخم دو عالم خرمنت
تنزیه صد شبنم حیاپروردهٔ تشبیه تو
[...]
بر آستان بندگی تا رخ نهاد از مسکنت
دارد صفایی سلطنت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.