امیر در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۴:

با سلام
در اینجا متوجه نمی‌شوم که سودابه چه دلیلی برای صحت گفتار خویش می‌آورد:
چنین پاسخ آورد سودابه پیش
که من راست گویم به گفتار خویش
فگنده دو کودک نمودم بشاه
ازین بیشتر کس نبیند گناه
سیاووش را کرد باید درست
که این بد بکرد و تباهی بجست
سپاسگزارم

الهام کوهستانی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶۷:

بهار آبرویم درست است نه بهار آبرویم

الهام در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶۷:

"بهار آبروبم" نه بلکه بهار آبرویم میباشد

Mohamad.Mehdi.(pretty_autumn) در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰:

عرض سلام و ادب .
در مصرع دوم از بیت آخر ،
علاوه بر معنی اصلی که " ثروتمند به دلیل بخل، غنی شده و از نظر بخشش و کرم فقیر است " اشاره ظریفی هم شده که فقیر به دلیل بخشش تهیدست شده و اکنون نمیتواند سخاوتمند باشد .
دیر زی - شاد زی - مهر افزون

مریم در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۴۳ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳۶ - اندرز و سوگند دادن مهین‌بانو شیرین را:

جهان را از جمالت روشنائی
جمالت در پناه ناآزموده
با احترام
در این بیت دراخر مصرع دوم به جای "ناازموده" باید کلمه "پارسایی" نوشته بشه
احتمالا اشتباه تایپی رخ داده

مصیب مهرآشیان مسکنی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۸:

با سلام مصراع اول بیت آخر باید چنین باشد
مجلس یار که بی ناله سعدی خوش نیست
و معنی خیلتاشان به معنی بسیار دولت مردان و خداوندان قدرت است

رهام عباسی مهر در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۵:

خیلی زیباست
درود بر روح مولوی شاعر ایرانی

علی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۶:

ای به رَهِ جستجوی، نعره‌زنان، دوست دوست
گر به حرم ور به دیر، کیست جز او؟ اوست اوست
پرده ندارد جمال، غیر صفات جلال
نیست بر این رخ نقاب، نیست بر این مغز پوست
دم چو فرو رفت هاست، هوست چو بیرون رود
یعنی ازو در همه، هر نفسی، های و هوست

احسان در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۰۹:

سلام،وزن شعر تکرار فاعلاتن هست نه فعلاتن
بحر رمل میشه فاعلاتن

حمید در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۷ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱:

سلام
در بیت دوم (( درده )) درست است

نجاتی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات از رسالهٔ جلالیه » شمارهٔ ۲۲:

بیت چهارم مصراع دوم مشکلی دارد که وزن را به هم می زند

مرتضی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:

گوهر معنی اوست پر شده چان و دلم اوست اگر گفت نیست ثالث و ثانی مرا
در مصرع دوم اوست اشاره به شمس دارد و نیست ثالث و ثانی مرا اشاره به خداوند که برای او دوم و سومی وجود ندارد و واحد است و در این مصرع مولانا ، شمس تبریزی را تا مقام خداوندی بالا میبرد و میگوید او(شمس) کسی است که گفت من احد هستم و برای من دوم و سومی نیست

تنها خراسانی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲۱:

عارف مرغان است لک لک لک لکش دانی که چیست
ملک لک و الامر لک و الحمد لک یا مستعان
وقت پیله روح آمد قشلق تن را بهل
آخر از مرغان بیاموزید رسم ترکمان
همچو مرغان پاسبانی خویش کن تسبیح گو
چند گاهی خود شود تسبیح تو تسبیح خوان
مولانا

تنها خراسانی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۵۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲۱:

همایون خان !
جوری گفتی جلال الدین انگار حضرت مولانا پسرخاله جنابعالی است!

حمید در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۰۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۴۵ - وفات مجنون بر روضه لیلی:

سلام
وان یاوگیان رایگان گرد پیرامن او گرفته ناورد
و آن انسانهای یاوه گل و چرت وپرت گل که بدون گرفتن پولی می گردند پیرامون قیس باهم میجنگیدند
ناورد به معنای نبرد جنگیدن
کنایه ازین امر است که هر گروه یاوه گویی معنی خاصی از رفتار قیس و عزاداریش میکردند با گروه دیگر میجنگیدند

شادی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۴۶:

نباید مستسغی باشد و نه مستسقی؟ به معنای تشنه.

منوچهر در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۲۷:

دوستان عزیز من اهل ادبیات و شعر نیستم و رشته ام پزشکی است اولا افتخارمیکنم که در کشوری به دنیا آمده ام که حافظ و مولانا و سعدی و ردوسی. شهریار و.... بزرگان شعر و ادب اون کشورند
دوما. ..از پیشنهاد و نطر و رای همه بزرگان شرکت کننده در این بحث های شعر مولوی بزرگ لذت میبرم و بهشون درود میگویم

هادی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۷ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۶۰ - دو محضر:

سلام، (کار قاضی جز خط و دفتر نبود ، ) به نظر می‌رسد جز خط و جز دفتر نبود صحیح است.
همچنین : از تو در خانه نمی ترسد کسی ... صحیح به نظر می رسد

علی شاهنوشی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۶ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۳:

سلام به همه دوستان اهل معرفت
منم نظری دارم که ار قابل بدونید شرح بدم:
بنظر من همونطور که دوست عزیزم "مرید" حرف درستی زد
همونطور که میدونید خیام عارف نبوده ولی حکیم و فیلسوف اندیشمندی بوده.
برای همین برداشت من از این بیت این است که برخی در راه دین تفکر میکنند و کار و بارشان با دین و مذهب است. و برخی به خیال خود در راه یقین هستند که این اشخاص از هر قشری میتوانند باشند(چه روحانی جه عارف و چه فیلسوف)
اما اصل کلام در بیت دوم است که میگوید میترسم از آن روز که بفهمیم نه این ها حقیقت را میگفتند و نه آنها...
مطلبی که میشه از این رباعی دریافت کرد اینه که دین خود حقیقت و یقین نهایی نیست، بلکه دین راه رسیدن به حقیقت است. همانطور که جاده ها مسیر رسید به مقصد هستند و نباید در پیچ . خم راه از هدف غافل شد.
و افرادی هم گمان میکنند که به یقین رسیدند که از نظر منطقی و معرفتی این نظر قابل قبول نیست چون در این صورت به یک حقیق ثابت قئل میشویم در صورتی که حقیق پویاست مگر خداوند که خود بر عالم و انسان ها تسلط دارد
ممنون که نظر بنده رو خواندید
در پناه حق

Elham در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۶ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۴:

سلام دوستان، میشه این قسمت رو برام معنی کنید .
چون دلم زنده نباشد که تو در وی جلنی