ای خلق همه خلق ز اخلاق تو تذهیب
وی نام گرامت همه جا باعث تحبیب
ای دفتر انصاف ز عنوان تو تزئین
وی نامه اخلاص ز انشاء تو تذهیب
شد خانه دلها همه معمور، به امرت
پس از چه کنی، در دل ما حکم به تهذیب
راضی به هلاکم نشود کس چو نباشد
از چشم تو تحریک و ز ابروی تو ترغیب
ساقی کزک از بعد شراب آر، به تکرار
چون بعد نماز است مگر خواندن تعقیب
از پای همه تا بسری قابل تحسین
وز فرق همه تا به قدم لایق ترحیب
زلف و خط و خال و لبت از خلق ببردند
فهم و خرد و زیرکی و هوش به ترتیب
تو نقطه موهومی بی زحمت تقسیم
تو جوهر فردوسی بی صنعت ترکیب
ناقص بود آن کس که کند غیر تو تصدیق
ناحق بود آن کو که کند امر تو تکذیب
«حاجب » ز حجب گشت عیان تا بنماید
رسم و ره تحبیب و سخنرانی و تأدیب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احترام و تحسین از شخصیتی والامقام و اخلاقی اشاره دارد. شاعر به زیباییهای اخلاقی و ویژگیهای برجسته آن فرد اشاره میکند و او را باعث محبوبیت و علاقهٔ مردم میداند. همچنین بر تأثیر مثبت آن شخص در دلها و جامعه تأکید میکند و از او به عنوان یک الگو یاد میکند. شاعر میگوید که او به تنهایی ارزش تأمل و تصدیق دارد و هیچ کس نمیتواند او را انکار کند. در نهایت، شاعر به دقت و ظرافت رفتار و گفتار آن فرد اشاره کرده و او را نمایندهٔ محبت و ادب میداند.
هوش مصنوعی: ای مردم! همهی آفریدگان به خاطر اخلاق نیک و پسندیدهی تو آراسته و زیبا شدهاند و نام با ارزش تو در همه جا محبت و دوستی ایجاد میکند.
هوش مصنوعی: ای دفتر انصاف، زیباییات از عنوان توست و نامه اخلاص، زینتیافته به قلم توست.
هوش مصنوعی: خانههای دلها با فرمان تو پر از زندگی و نشاط شده است. حالا تو چه تصمیمی میخواهی بگیری؟ در دل ما حکمی برای پاکسازی و تهذیب صادر کن.
هوش مصنوعی: هیچکس حاضر نیست که به نابودی من راضی شود، مگر اینکه از نگاه تو تاثیر بگیرد و از ابروی تو انگیزه بگیرد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، برایم که از بعد شراب سرمستت میکنم، مثل این است که بعد از نماز باز هم چیزی میخوانم، مانند دعای بعد از نماز.
هوش مصنوعی: به این شعر اشاره دارد که از سر تا پای انسان، زیبایی و جذابیت وجود دارد. این زیبایی از بالای سر آغاز میشود و تا پای او ادامه دارد، به طوری که هر قسمت از او تحسینبرانگیز و شایسته استقبال است.
هوش مصنوعی: مو، خط، خال و لب تو به قدری زیبا هستند که هر گونه فهم و درک را از بین میبرند و با ترتیب خاصی، به عقل و هوش انسان به چالش میکشند.
هوش مصنوعی: تو یک نقطه نامعلوم هستی، که بدون هیچ زحمتی تقسیم میشوی. تو جوهر واقعی فردوسی هستی، اما بهطور ساده و بدون زحمت ترکیب شدهای.
هوش مصنوعی: آن شخصی که جز تو را تصدیق کند، ناتمام است و آن کسی که فرمان تو را انکار کند، به واقع نادرست میگوید.
هوش مصنوعی: حجاب برداشته شد و اکنون نمایان شده است که چگونه عشق و محبت را نشان دهند و چگونه در سخن گفتن و تربیت رفتار کنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای بس که جهان جبهٔ درویش گرفته
از فضلهٔ زنبور برو دوختهام جیب
واکنون همه شب منتظرم تا بفروزند
شمعی که به هر خانه چراغی نهد از غیب
آن روز فلک را چو در آن شکر نگفتم
[...]
خورشید جمال تو چو سر برزند از جیب
چون شمع اگرت پیش بمیرم نبود عیب
ای از دهنت مانده یقین در تتق ریب
بر بوی سر زلف تو از بادیه ی غیب
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.