|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره عظمت و مقام بزرگ یک شخصیت است که حتی آسمان به خاطرش سجده کرده است. او با وجود بزرگیاش به زمین میرود و در نیمه ماه ذی قعد، از دنیا میرود. بعد از وفات او، دیگران امیدی به بخشش و نعمت ندارند و نام سال وفاتش به معنای امید و بخشش تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: بزرگی و استحکام حکومت و دین به این است که آسمان برای او سجده کند و در برابر درگاه او خاک بیفتد.
هوش مصنوعی: او با آن همه بزرگی و شکوه، در روز نیمهٔ ماه ذیقعد، به زیر خاک رفت و از این دنیا ناپدید شد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وقتی هیچکس امیدی به بخشش و سخاوت ندارد، دیگر نمیتوان از کسی انتظار داشت. اشاره به این دارد که در روزگار وفات کسی، حرفها و نشانهها به ما یادآوری میکنند که دیگر از او جود و بخشش نمیتوان دید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
اندر سلوک و فعل چو ای سالک شهود
باقی ترا هنوز بود هستی از وجود
پس در عمل تو طالب این جذبه باش زود
یعنی بجوی یاری از آن پادشاه جود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.