شهریست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری
یاران! صلای عشق است گر میکنید کاری
چشم فلک نبیند زین طُرفهتر جوانی
در دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری
هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟
بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری
چون من شکستهای را از پیش خود چه رانی؟
کم غایت توقع بوسیست یا کناری
مِی بیغش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب
سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟
در بوستان حریفان مانند لاله و گل
هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری
چون این گره گشایم؟ وین راز چون نمایم؟
دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری
هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی
مشکل توان نشستن در این چنین دیاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حافظ شهری را وصف میکند که از زیبارویان پر است و یاران را به عشق و غنیمت شمردن فرصت فرا میخواند. او معشوقی بیهمتا و لطیف را میستاید، از راندن خود گله میکند و با یادآوری ناپایداری عمر به بادهنوشی در بهار دعوت میکند. در پایان از دشواری راز و درد عشق میگوید و اعتراف میکند که در چنین شهری گرفتار زلف دلبری شوخ شده و آرام نشستن ممکن نیست.
هوش مصنوعی: این شهر پر از زیبارویان خوشطبع و نکتهدان است و از هر سو معشوقی دیده میشود. ای یاران، دعوت عام به عشق است؛ اگر اهل کاری هستید، اکنون وقت آن است.
هوش مصنوعی: آسمان با همهٔ دیرینگیاش جوانی شگفتانگیزتر از این ندیده است و دست هیچکس به معشوقی زیباتر از این نمیرسد.
هوش مصنوعی: چه کسی هرگز تنی دیده که از جان ساخته شده باشد؟ معشوق چنان لطیف است که گویی پیکرش از روح است. آرزو میکنم هیچ گردی از این خاکیان بر دامن پاک او ننشیند.
چگونه دلت می آید من را که همه وجودم مبتلای درد عشق تو است را نبینی یا از من دور بمانی، من خواسته زیادی از تو ندارم که به یک بوسه یا در کنارم و در آغوشم بودن راضی ام
هوش مصنوعی: شراب ناب و بیآمیزه است، آن را غنیمت بدان؛ وقت خوش است، شتاب کن. چه کسی امید دارد که سال دیگر بهاری را ببیند؟
هوش مصنوعی: در باغ، همدمان بادهنوشی چون لاله و گل، هر یک جامی به دست گرفتهاند و به یاد روی معشوقی مینوشند؛ لاله و گل نیز با جاممانند بودن گلبرگشان گویی چنیناند.
هوش مصنوعی: چگونه این گره را بگشایم و این راز عشق را چگونه آشکار کنم؟ دردی است، آن هم دردی سخت؛ کاری است، آن هم کاری دشوار.
هوش مصنوعی: هر تار موی حافظ در بند زلف دلبری شوخ و بیپرواست؛ در چنین شهر و دیاری که پر از زیبارویان است، آرام نشستن و پرهیز از عشق دشوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل در پیش او نهادم
بستد به دوستی دل ننمود دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
[...]
ای لعبت حصاری، شغلی دگر نداری
مجلس چرا نسازی، باده چرا نیاری
چونانکه من به شادی روزی هم گذارم
خواهم که تو به شادی روزی همیگذاری
گر دوستدار مایی، ای ترک خوبچهره
[...]
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل دل پیش تو نهادم
بسته به دوستی دل بنموده دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
[...]
ای شاه عدل گستر عید آمدست بر در
از یار خواه باده وز باده خواه یاری
دانی یقین و داری هرچ آن وجود دارد
جز غیب کان ندانی جز عیب کان نداری
در ملکت فریدون می خواه بهمن آسا
[...]
تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟
چون میشویم عاشق بر چهرهٔ تو باری
از گلبن جمالت خاری است حسن خوبان
مسکین کسی کزان گل قانع شود به خاری!
خواهی که همچو زلفت عالم به هم بر آید؟
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.