نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان میکرد
مشتری فکر خریداریاش آسان میکرد
تلخ کام از لب شیرین بتی جان دادم
که به یک خنده جهان را شکرستان میکرد
همه جعمیت عشاق پریشان میشد
چون صبا شرحی از آن زلف پریشان میکرد
کوی دل ها همه از شوق به سر میغلطید
چون خم طره او دست به چوگان میکرد
گر زلیخا رخ زیبای تو میدید به خواب
یوسفش را همهٔ عمر به زندان میکرد
خضر اگر لعل روان بخش تو را میبوسید
خاک حسرت به سر چشمهٔ حیوان میکرد
شب که از خط تو یک نکته بیان میکردم
تا سحر مشک ختا باد به دامان میکرد
با خیال خط و خال تو دل مشتاقان
مشک در دامن و عنبر به گریبان میکرد
کرد با جان فروغی رخ تابندهٔ دوست
با کتان آن چه فروغ مه تابان میکرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت محبوبی میپردازد که بوسهاش ارزشی بسیار بالا دارد و خاطرات شیرین و تلخ عشق را در دل عاشقان زنده میکند. او به تأثیر زلفهای پریشان محبوب و شوق عشاق اشاره میکند که چنان سرگیجهآور است که در کوی دلها موجب گمراهی میشود. در ادامه، شاعر حتی به زیباییهای افسانهای مانند زلیخا و یوسف اشاره میکند و حسرتها و آرزوهای عاشقانه را با زبان استعاری به تصویر میکشد. یادآوری از شبها و افکار عاشقانه درباره محبوب، حس زیبایی و عشق را در دلها زنده میکند و نشان میدهد که چگونه عشق میتواند دنیایی از خیال و رویا را بسازد. در انتها، شاعر به تاثیر درخشش محبوب بر جان خود اشاره میکند و از زیباییهای او به نحوی خاص یاد میکند.
هوش مصنوعی: اگر بوسهٔ او را به قیمت بسیار بالایی میفروخت، من را به فکر خریدنش میانداخت و کار را برایم آسان میکرد.
هوش مصنوعی: از عشق یک دختر زیبا که لبانی شیرین دارد، به شدت ناراحت و غمگین شدم و جان خود را فدای او کردم، زیرا که او با یک لبخند میتوانست جهانی از شکر و شیرینی بسازد.
هوش مصنوعی: عشاق همه به حالت پریشانی درمیآمدند، زمانی که باد صبا (باد ملایم) وصف و توضیحاتی از زلفهای درهم و برهم معشوق را بازگو میکرد.
هوش مصنوعی: مردم عاشق به شدت شاد و سرمست از عشق محبوبشان در کوی دلها چرخ میزنند و به خاطر زیبایی و جذابیت او که مانند یک قهرمان در بازی چوگان میدرخشد، خوشحال و هیجانزدهاند.
هوش مصنوعی: اگر زلیخا، زن عزیز مصر که عاشق یوسف بود، زیبایی تو را در خواب میدید، تمام عمرش را در حسرت و غم زندان میگذراند.
هوش مصنوعی: اگر خضر، که نجاتدهنده و نماد زندگی است، لعل (گوهری قیمتی) شگفتانگیز و جانافزای تو را میبوسید، خاک حسرت را بر سر چشمهٔ زندگی میریخت.
هوش مصنوعی: شب وقتی که دربارهٔ نقش و نگار روی تو صحبت میکردم، تا صبح بوی خوش مشک ختا (مشک درختی) را به دامن میپاشید.
هوش مصنوعی: دلهای عاشقان از خیال زیباییهای تو، مانند مشک و عنبر، معطر و خوشبو میشود.
هوش مصنوعی: فروغی، با جان و دل، میگوید که چهرهٔ درخشان معشوق، مانند کتان، کاری میکند که مانند نور ماه درخشندگی داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش در طرف چمن بلبلی افغان میکرد
ناله در حلقه مرغان خوشالحان میکرد
بود در وصل ندانم ز چه رو مینالید
غالبا همچو من اندیشه هجران میکرد
کشتیم را که رهانید تو کل زین بحر
[...]
دلم از زمزمه عشق پریشان میکرد
مرغ بیبال و پری یاد گلستان میکرد
گرچه میداد لب تلخ عتابش، زهرم
دل تسلّی به شکرخندهٔ پنهان میکرد
رخنهٔ دام، به رویم در فیضی میبود
[...]
دی صبا قصهٔ آن کاکل پیچان می کرد
جمع می کرد دل خلق و پریشان می کرد
نگهش هر دل آشفته که می برد از راه
می گرفتش خم زلف از ره و پنهان می کرد
سخت مشکل شده از دست خرد، کار مرا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.