عشق آمده آتش زده در نیک و بد ما
ای دامن ارباب ملامت مدد ما
ما گلبن نوباوة عشقیم و نباشد
جز نالة بلبل گل روی سبد ما
آن عقلْ پریشان شدگانیم که هر روز
دیوانگی آید به طواف خرد ما
آن کوکب سعدیم که شایسته نباشد
جز کنگرة عرش برای رصد ما
جایی که فنا رتبه فروش است نشیند
بر اطلس نه چرخ مقدم نمد ما
آن مست غیوریم که هر لحظه فروشد
سیلی به بناگوش فلک دست رد ما
آن عاشق دردیم که در عرصة تقدیر
جز بر دل آزرده نباشد حسد ما
در هشت چمن گلشن فردوس ندارد
یک سرو به رعنایی شمشاد قد ما
در جور و جفا گرچه صِد او به یکی نیست
در مهر و وفا لیک یک ماست صدِ ما
بر خوان غم عشق تو مهمان عزیزیم
هر لحظه غمی تازه شود نامزد ما
فیّاض غم از گمرهی دشت جنون نیست
نقش قدم ماست درین ره بلد ما
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، عشق به عنوان نیرویی قوی و آتشین توصیف شده که در وجود انسانها، چه نیک و چه بد، تاثیر میگذارد. شاعر به دامن ارباب ملامت دعا میکند و خود را گلبن نوباوت عشق میداند. او عقل و جنون را به هم پیوند میزند و خود را به عنوان یک کوکب سعد میبیند که تنها در اعلاترین مرتبهها دیده میشود. همچنین از نوعی ناپایداری و فانی بودن در زندگی سخن میگوید و به عشق به عنوان منبع درد و رنج اشاره میکند. در نهایت، شاعر خود و دیگران را مهمان غم عشق میداند و تأکید میکند که هر لحظه یک غم جدید آورده میشود. عشق در این شعر همواره در حال جنجال و دگرگونی است و تاثیر زیادی بر زندگیهای انسانی دارد.
هوش مصنوعی: عشق به دل ما شعلۀ آتش زده و ما را از خوب و بد جدا کرده است؛ ای دامن ارباب ملامت، به ما کمک کن.
هوش مصنوعی: ما مانند گلهای باغ عشق هستیم و تنها صدای نالهی بلبل است که زیبایی ما را به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: ما انسانهایی هستیم که عقلمان سرگردان شده است و هر روز به خاطر دیوانگی، دور خرد ما میچرخد.
هوش مصنوعی: ستارهی خوشبختی ما آن قدر باارزش است که تنها جایگاهی در بلندترین قلهها، یعنی کنگره عرش، برای مشاهدهمان شایسته است.
هوش مصنوعی: در جایگاهی که زوال و نابودی ارزش پیدا میکند، بر پارچه گرانبهای زندگی، دیگر برتری و قدرتی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: ما عاشق غیرتمندی هستیم که در هر لحظه ضربهای به آسمان میزند و دست رد بر سینهاش میزند.
هوش مصنوعی: ما عاشقانی هستیم که در زمینه تقدیر، تنها بر دلهای شکسته حسادت میورزیم.
هوش مصنوعی: در هشت چمن، باغی شگفتانگیز وجود ندارد که یک سرو به زیبایی و خوشقدی ما را داشته باشد.
هوش مصنوعی: اگرچه در سختی و ظلم، محبت او به یک اندازه نیست، اما در عشق و وفا، محبت ما به او بسیار بیشتر از محبت او به ماست.
هوش مصنوعی: در سفرهی غم عشق تو ما مهمان محترمی هستیم و هر لحظه با غمی جدید روبهرو میشویم که به نوعی به ما مربوط میشود.
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که به خاطر سردرگمی در دشت دیوانگی داریم، ناشی از وجود آثار و نشانهای ما در این مسیر است که ما را به سمت هدایت و راه درست میبرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.