گهی کلاه نهی بر سر و گه افسر کج
تمام کار تو چون فطرت تو کج در کج
به عقل خویش مکن اعتماد در ره دین
که راه پرخطر افتاده است و رهبر کج
مجو وصال جوانان کنون که پیر شدی
که هیچگه نشود راست منطبق بر کج
کنون که راست بر اندام تست جامة حسن
کلاهِ ناز بیا کج گذار بر سر کج
به طبع راست زن اندیشههای خود فیّاض
که سطر راست نیاید چون هست مسطر کج
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر آرزو دارد که شبی به طور ناگهانی به دروازه صبح بیاید تا از خوشی و فیض آن بهرهمند شود. او میگوید که سحر، زمان خوشبختی و روزی جاودانی است و از آنجا که صبح توانایی بخشش دارد، او نیز میخواهد از این نعمت بهرهبرداری کند. شاعر میخواهد با نور صبح، جهان را روشن کند و به مانند خورشید، اثرات مثبتی بر جای بگذارد. او از صبح میخواهد که به آنها یاری رسانده و درهای خوشبختی را بگشاید. در نهایت، او به پرندهای اشاره میکند که خبرهای خوشی از صبح را به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی: گاهی کلاهی بر سر میگذاری و گاهی افسر کج به سر میگذاری؛ تمام کارهای تو مانند فطرت تو نادرست و کج است.
هوش مصنوعی: به عقل خود در مسائل دینی اعتماد نکن، زیرا این راه دشوار و خطرناک است و هدایتکننده آن نیز به درستی عمل نمیکند.
هوش مصنوعی: به دنبال ملاقات و وصال جوانان نباش، زیرا اکنون که به سالخوردگی رسیدهای، دیگر هیچگاه نمیتوانی به طور کامل با آنها هماهنگ و همراستا شوی.
هوش مصنوعی: حالا که زیبایی و ظرافت تو بر تن من نمایان است، ای نازنین، کج برو و کجسر بر من بنما.
هوش مصنوعی: اگر کسی اندیشههای خود را به خوبی و به طرز صحیحی بیان کند، به گونهای که نوشتهاش مرتب و راست باشد، نشان از توانمندی و مهارت اوست. اما اگر نوشتهاش نامناسب و کج باشد، نشاندهندهی عدم تسلط و تسهیل در بیان افکارش است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.