|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است
این گوش پرستار نوای لب جام است
صید تو به منقار وفا برکند از بال
هر پرکه نه آن شیفته طره دام است
بیهوده میفروز چنین دوزخ کین را
کار جگر خسته به یک شعله تمام است
با قافله مصر ز یوسف اثری نیست
ور هست شمیمی گل خودروی مشام است
آن خسته شهیدست فصیحی که نداند
الماس کدام و جگر ریش کدام‌ست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات عمیق و درونی خود صحبت می‌کند و توجه به توبه را در هاله‌ای از حرامی می‌بیند که مانع از شناخت واقعیات است. او به دلبستگی‌ها و وابستگی‌هایی اشاره می‌کند که می‌تواند به مصیبت و درد منتهی شود. چشم‌پوشی از کین و دشمنی را بی‌فایده می‌داند و بر این باور است که رنج‌ها و دردها با یک شعله از بین می‌روند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در این دنیا، حقیقت و زیبایی‌ها به سختی یافت می‌شوند و خود را در مقایسه با واقعیت‌های تلخ زندگی، همچون جگر ریش‌خورده‌ای تصویر می‌کند.
هوش مصنوعی: بر دل من زمزمه توبه ناپسند است؛ چرا که این دل تنها به صدای شراب وابسته است.
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که وفاداری دارد، با نوکش شکار تو را از بال همه پرهایی که در جاذبه دلبستگی به دام است جدا می‌کند.
هوش مصنوعی: بیهوده برای این دوزخ کینه تلاش نکن، چرا که کار دل خسته به یک شعله به پایان می‌رسد.
هوش مصنوعی: با کاروان مصر دیگر نشانه‌ای از یوسف نیست و اگر هم باشد، بوی خوش گل اوست که هوش را می‌برد.
هوش مصنوعی: شخصی که در رنج و سختی است و جان خود را فدای حقیقت کرده، باید بداند که ارزش های واقعی، مانند الماس، کدامند و دردها و رنج های عمیقش مانند جگر ریش، چه معنایی دارند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می هست و درم هست و بت لاله رخان هست
غم نیست و گر هست نصیب دل اعداست
زو دوسترم هیچ کسی نیست و گرهست
آنم که همی گویم پازند قرانست
هر کو به جز از تو به جهانداری بنشست
بیدادگرست ای ملک و بیخرد و مست
دادار جهان ملک جهان وقف تو کرده‌ست
بر وقف خدا هیچکسی را نبود دست
طاهر ثقت الملک سپهر است و جهانست
نه راست نگفتم که نه اینست و نه آنست
نی نی نه سپهر است که خورشید سپهر است
نی نی نه جهانست که اقبال جهانست
آن چرخ محلست که با حلم زمینست
[...]
ایام نشاط است که عید است و بهار است
گیتی همه پربوی گل و رنگ و نگار است
در هر وطنی خرمی از موکب عیدست
در هر چمنی تازگی از باد بهارست
تا باد بهاری به سوی باغ گذر کرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.