|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به بلبل طبع شیرین نفسی اشاره دارد که آوازش عقل را مدهوش میکند. اما وقتی زمان نوا و سرزندگی به پایان میرسد، بلبل زبانش را میبندد و خاموش میشود. او در خزان زندگی خود، به یاد بهار جوانیاش نمیافتد و دیگر نمیتواند زیباییهای زندگی را ببیند. در نهایت، او از بیان احساساتش بازمیماند و سکوت میکند.
هوش مصنوعی: بلبلی که با صدای شیرین خود همه را مجذوب میکند، باعث شده که عقل و درک من گیج و حیران شود.
هوش مصنوعی: زبان، زمانی که در حال نواختن و موسیقی بود، بسته شد و تمام توجه به سمت گوش معطوف گردید.
هوش مصنوعی: در فصل پاییز، هنگامی که جوانی و سرسبزی او از یاد رفته است، ممکن است دچار رکود و کسادی شود.
هوش مصنوعی: به خاطر آن دلیلی که باعث شده بود، دیگر گل زیبایی را نبیند و زبانش را ساکت کرد و خاموش شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به زین اندر از زخم بیتوش گشت
ز اسپ اندر افتاد و بیهوش گشت
همه مغزش از مهر پرجوش گشت
بیفتاد بر جای و بی هوش گشت
تن نیلگونش و شی پوش گشت
چو کوهی بیفتاد و بیهوش گشت
چو دیو اندر افتاد و بیهوش گشت
همان گنبد تیره پرجوش گشت
چو خورد آب از آن کوزه بیهوش گشت
بیفتاد بر جای بیتوش گشت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.