از نازکی که رنگ رخ یار مینماید
گل با همه لطافت او خار مینماید
وانجا که سایهٔ سر زلفش رخ بپوشد
روز آفتاب بر سر دیوار مینماید
داعی عشق او چو به بازار دین برآید
سجادهها به صورت زنار مینماید
در باغ روزگار ز بیداد نرگس او
تا شاخ نرگسی به مثل دار مینماید
فردای وعدههاش چنان روزگار خواهد
کامسال با بهانهٔ او پار مینماید
گفتم که بوسه گفت که زر گفتمش که جان
گفت ای زبون نگر که خریدار مینماید
گفتم که جان به از زر گفتا که گر چنین است
زانم ازین متاع به خروار مینماید
تدبیر چه که هرکه ز گیتی به کاری آمد
در کار او فروشد و هم کار مینماید
زینسان که ماندهاند کرا کار ازو برآید
چون کار انوری ز غمش زار مینماید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه نخست زیبایی یار را میستاید؛ چهرهاش گل را خار جلوه میدهد و عشقش زاهدان را از دین بیرون میبرد. سپس از ستم چشم او و وعدههای همیشه به تأخیر افتادهاش شکایت میکند. در گفتوگویی، عاشق جانش را بهای بوسه پیشنهاد میکند و معشوق آن را کالایی فراوان و کمارزش میشمارد. غزل با ناامیدی از کار عاشقان و پریشانی انوری از غم یار پایان مییابد.
هوش مصنوعی: رنگ چهرهٔ یار چنان لطیف و نازک است که گل، با همهٔ لطافتش، در کنار آن مانند خار زبر و خشن به نظر میآید.
هوش مصنوعی: آنجا که سایهٔ زلف یار بر چهرهاش میافتد و آن را میپوشاند، روز تاریک میشود؛ گویی آفتاب هنگام غروب بر سر دیوار رسیده و روز به پایان آمده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که منادی عشق او به بازار دین و دینداری قدم میگذارد، سجادههای زاهدان به زنّار بدل میشود؛ یعنی عشق او پارسایان را از دین و زهد بیرون میبرد.
هوش مصنوعی: در باغ روزگار، از ستم چشم مست و فتنهگر او، حتی ساقهٔ گل نرگس هم مانند چوبهٔ دار به چشم میآید.
هوش مصنوعی: فردایی که یار وعدهٔ وصل آن را میدهد، آنقدر زمان لازم دارد و چنان با بهانههایش به تأخیر میافتد که امسال هم مانند سال گذشته سپری و کهنه به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: به او گفتم بوسهای میخواهم؛ گفت بهایش زر است. گفتم به جای زر جان میدهم. گفت ای بیچاره، ببین چگونه خود را خریدار نشان میدهد.
هوش مصنوعی: گفتم جان از زر ارزشمندتر است. گفت اگر چنین است، به همین سبب است که از این کالا، یعنی جانِ عاشقان، خروارخروار نزد من آوردهاند و برایم بیارزش شده است.
هوش مصنوعی: چاره چیست؟ هر کس در جهان به کار عشق او روی آورد، در آن غرق و نابود شد و با این حال همچنان خود را سرگرم و درگیر این کار نشان میدهد.
هوش مصنوعی: با این حال و روزی که عاشقان دارند، کار چه کسی از دست او به سامان میرسد؟ چنانکه کار انوری هم از غم او زار و پریشان به نظر میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.