|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عمیق خود سخن میگوید و احساساتش را با تصاویری شاعرانه بیان میکند. او از جدایی و دلتنگی برای معشوقش مینالد و حسرت روزهای زیبای گذشته را میخورد. حضور معشوق او را سرشار از شادی کرده و فقدان او زندگیاش را تلخ کرده است. شاعر به نوعی احتمال میدهد که زیبایی و عطر یاد معشوق از دلش عبور کرده و به او آرامش امید بخشی میدهد. تصاویر طبیعت و گل و خار به خوبی احساسات انسانی او را منعکس میکند.
هوش مصنوعی: از دل پریشانم نالهای بیرون نیامد، فقط دردی که از روزگارم میکشم، چون دودی برمیخیزد.
هوش مصنوعی: از من مجنون، غزالی را ربودند که سالها در کنارم بود.
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که باد صبحگاهی از آن سمت بگذرد و باعث شود بوی خوش یارم پخش شود؟
هوش مصنوعی: عجبی ندارد که این همه گرد و غبار از من برخاست، چون سوار من از جایی دیگر ظهور کرد.
هوش مصنوعی: دوست دارم که از بازیچگی و زیبایی چشمان تو، گلی زیبا سر برآورد، هرچند که این گل به دلیل خارهای وجودم دشواریهایی دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.