محبوب من چه حاجت گفتن بود که کیست
چون آفتاب بر همه روشن بود که کیست
کوته نظر مشاهده برق عیش کرد
ما را نظر به سوخته خرمن بود که کیست
حاجت به قصه نیست که در دل که خانه ساخت
کو خود عیان ز چاک دل من بود که کیست
چون پوشم آن حریف که همسایه را چو شمع
روشن ز روشنایی روزن بود که کیست
دشمن به طعنه گفت که اهلی ترا که سوخت؟
ظاهر هم از حکایت دشمن بود که کیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به تفسیر ارتباط عمیق و روشنایی عشق میپردازد. شاعر به محبوبش میگوید که نیازی به توضیحات نیست و او مانند آفتاب، برای همه روشن و شناخته شده است. در اینجا، شاعر به تعابیر و تصاویری از عشق و آتش دل خود اشاره میکند و میگوید که بیخود از شادیهای ظاهری لذت نمیبرد، چرا که در درونش آتش عشق میسوزد. او همچنین به دشمن اشاره میکند که با طعنه به سوختن دلش میپردازد، اما در واقع تنها او با درد و عشق خود آشناست. بهطور کلی، شعر به عمق و فراگیر بودن عشق و نیاز نداشتن به توضیح در این باره تأکید میکند.
هوش مصنوعی: عشق من، نیازی به گفتن نیست که چه کسی است؛ او مثل آفتاب بر همه چیز روشنایی میافکند و نیازی به معرفی ندارد.
هوش مصنوعی: افراد کوتاهنظر فقط به لحظات خوش زندگی توجه میکنند و از مشکلات و صدمات دور themselves خود را غافل میکنند. در حقیقت، آنها باید به ویرانیها و خرابیهای اطراف خود نیز بنگرند و متوجه شوند که چه کسانی در حال آسیب دیدن هستند.
هوش مصنوعی: نیازی به داستانسرایی نیست، زیرا آنچه در دل من است به وضوح آشکار است؛ درد و احساس من خود به خود میگوید که چه کسی درون من جای دارد.
هوش مصنوعی: وقتی که من آن دوست را بپوشانم، که همسایه را همچون شمعی روشن در روزن روشنایی میدهد، باید بدانم که او کیست.
هوش مصنوعی: دشمن به شوخی پرسید که چه کسی اهلی را سوزانده است؟ ظاهر سوال او هم نشان میدهد که او در حال نقلکردن داستانی درباره اهلی است و منظورش از آن شخص خاصی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.