مردمی فرموده جا در چشم گریان کرده‌ای
شوره زار شور بختان را گلستان کرده‌ای
تو کجا وین دل که در هر گوشه‌ای جغد غمی‌ست
گنج را مانی که جا در کنج ویران کرده ای
کارها موقوف توفیق است ،مشکل این شدست
ورنه تو ای کعبه بر ما کار آسان کرده‌ای
منت کحل الجواهر می‌کشد چشمم زیاد
گر نمک آرد از آن راهی که جولان کرده‌ای
بوی جان می‌آید از تو خیر مقدم ای صبا
غالبا طوقی به گرد کوی جانان کرده ای
ای صبا پیراهن یوسف مگر همراه تست
از کدامین باغ این گل در گریبان کرده‌ای
مرحبا ای ترک صید انداز وحشی در کمند
جذب شوقم خوش کمند گردن جان کرده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌ها و معانی عمیق زندگی اشاره می‌کند و از محبوب خود به عنوان منبع عشق و شور و نشاط یاد می‌کند. او با تکیه بر نمادهایی چون صبا، کعبه، و گل، به نقش این شخصیت در زندگی‌اش می‌پردازد و احساسات عاشقانه و درد تنهایی را در دل می‌نوازد. شاعر همچنین به تضاد بین خوشی و غم در دنیای خود اشاره می‌کند و از محبوب خواهان دلجویی و احیای امید است. در نهایت، او به شوق و اشتیاقی که در دل دارد، اشاره می‌کند و از جذبه‌ای که محبوبش به زندگی‌اش بخشیده، سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: تو به گونه‌ای رفتار کرده‌ای که جای تو در چشم‌های گریان مردم مشخص است و غم و ناامیدی آنها را به گلستانی از شادی بدل کرده‌ای.
هوش مصنوعی: تو در کجای این دنیا هستی و دل من که در هر گوشه‌اش پر از غم است، چگونه می‌تواند شبیه گنجی باشد که در کنج ویرانه‌ای قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: موفقیت در کارها به توفیق الهی وابسته است و این مشکل از آنجا به وجود آمده که تو، ای کعبه، بر ما کار را آسان کرده‌ای.
هوش مصنوعی: چشمم به زیبایی‌های تو خیلی وابسته شده است، و اگر هنگام آمدنت بوی نمک از آنجا بیاید، ممکن است به خاطر دل‌انگیزی تو جذب شوم.
هوش مصنوعی: ای صبا، بوی خوشی از تو به مشام می‌رسد که به نوعی خوشامدگویی است. معمولاً تو طوقی به گردن کوی محبوب می‌زنی و آن را زینت می‌دهی.
هوش مصنوعی: ای نسیم ملایم، آیا پیراهن یوسف، که نشان از زیبایی و شایستگی دارد، همراه توست؟ این گل زیبا را از کدام باغ به گریبان خود آورده‌ای؟
هوش مصنوعی: ای ترک (دختر زیبای) صیاد، تو به زیبایی و جذابیت من را اسیر کرده‌ای و در دام عشق خود گرفتارم کرده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای که بر آینه از رخ صورت جان کرده‌ای
آب را از رخ محل صورت آسان کرده‌ای
خویشتن بینی مگر ای یار کاندر آینه
خویشتن‌بین گشته‌ای تا صورت جان کرده‌ای
چون نمی‌یارد کسی گل چیدن از رخسار تو
[...]
ای سپهر آهسته رو کاری نه آسان کرده‌ای
ملک ایران را به مرگ شاه ویران کرده‌ای
آسمانی را فرود آورده‌ای از اوج خویش
بر زمین افکنده‌ای با خاک یکسان کرده‌ای
آفتابی را که خلق عالمش در سایه بود
[...]
ای فلک بیداد و بیرحمی بدینسان کرده ای
ای اجل ملک جهان را باز ویران کرده ای
کرده ای گاه از جفا حیران دل صد اهل دین
گه ز کین قصد هلاک مسلمان کرده ای
کرده بر جانها کمین بنهاده ای دام عنا
[...]
بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای
برخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای
گرد ننشیند به دامانت که چون سیل بهار
شهر را از جلوه مستانه ویران کرده‌ای
می‌دهند از پرفشانی خرمن گل را به باد
[...]
هم‌عنان گردش گرداب دوران کرده‌ای
زیر دست سیلی موج پریشان کرده‌ای
از سبک‌مغری، خس و خاشاک توفان کرده‌ای
از گرانی، لنگر دریای امکان کرده‌ای
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.