|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف روح و احساسات عاشقانه میپردازد. شاعر میگوید که زیبایی و جذابیت عشق مانند موجی است که نمیتوان آن را از آب خارج کرد. او همچنین به ناز و لطافت شمعی اشاره میکند که تنها برای کسانی که در سکوت و شب عاشقانه به مینوشند، دیده میشود. در انتها، شاعر از ساقی میخواهد که برای روح او نوشیدنی بیاورد و به نوعی وابستگی او به عشق و باده را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت او هرگز از وجودش دور نمیشود. چگونه میتوان نوسان و جنبش را از آب خارج کرد؟
هوش مصنوعی: هر کسی که از نور ماه و زیبایی آن لذت ببرد، دیگر تحت تأثیر زیباییهای مصنوعی و ظاهری قرار نمیگیرد.
هوش مصنوعی: ساقی به خاطر مراسم تدفین من، دستش را از نوشیدنی برداشت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.